Bloggen?

Het is de laatste weken rustig op mijn blog. Oorzaak is dat er weinig nieuws te melden is, ik rijd de laatste weken alleen maar woon-werk ritten. ’s Morgens in het donker is er niets te zien behoudens wat wegspringende konijnen. ’s Middags naar huis ligt het A-R kanaal aan mijn linkerhand en heb ik bij Breukelen alleen maar rekening te houden met wegspringende scholieren, die vrijuit bellend de hele weg in beslag nemen.

Op zondag 3 november ben ik wel begonnen aan een ontspannen rit. Het weer sloeg echter nogal snel om en hagelbuien werden mijn deel. Bij Haastrecht ben ik omgekeerd en voor de wind weer naar huis gereden. Ik had wel medelijden met alle bukkers, want die hadden zich ook laten verrassen door de weersomslag. Ik zag jaloerse blikken, want deze jongen zat heerlijk weggestopt onder zijn racekap, terwijl zij als natte katten op de fiets zaten.

Afscheid

Vorige week zag ik je van een afstand nog staan,

Maar je lichten zijn reeds uitgegaan.

Je silhouet dat tegen de einder afsteekt,

Iets dat men niet snel vergeet.

Die o zo traditionele stalen boog

Die springt bij zonsopgang zo in het oog

Je betonnen pijlers stevig in het veen verankerd

Zijn met de blauwe binten ook al van vorm veranderd

Slechts drie kilometer bij je vandaan

Heb ik je opvolger al zien staan

Vanuit jou positie is ze niet te zien

Maar ze ligt net door de bocht, anders krijg je argwaan misschien

Er wordt daar nog druk gelast en gepolijst

Maar ze voldoet aan alle regels die deze tijd vereist

Breder en hoger zal ze zijn als ze er eenmaal ligt

En doet dan net als jou wel 100 jaar haar plicht

Nog 6 keer zal ik onder je door rijden

Alvorens de slijptollen je in stukken zullen snijden

Ik weet niet of het wel zo gezond is al dat fietsen, maar dit ontsproot dus deze morgen aan brein toen ik richting Amsterdam reed.

Volgend weekend zal de Weesperbrug worden vervangen door een nieuw exemplaar. Voor mensen die dan willen fietsen, het fietspad zal ter hoogte van Driemond het hele weekend zijn afgesloten. Omrijden dus via Abcoude, u bent gewaarschuwd.

Windsprong

Afgelopen zaterdag een dag als vrijwillig molenaar actief geweest in Veenendaal op de Nieuwe Molen. Het zou een pittige dag gaan worden, niet alleen qua bezoekers (monumentendag), maar ook qua weer. De weerkaarten van het KNMI lieten op vrijdag al zien dat er een lagedrukgebied over het midden van het land zou trekken. Op zaterdagmorgen stond het ingetekend dat het wat meer langs de kust zou trekken. Ook zouden er achtereenvolgens een warmte-, kou- en occlusiefront over trekken.
(Een occlusiefront is een front, waar het koufront het warmtefront van de depressie heeft ingehaald.)

Om 9 uur de molen opgezeild, met een zuidenwind. We zouden tarwe gaan malen, dus zijn we gaan malen met 4 volle zeilen. De wind was de hele dag wat vlagerig. Op de molen liepen ook nog 4 MIO's rond (Molenaars In Opleiding), ik had het dus druk en was veel aan het traplopen in deze grote molen.

Je moet namelijk op nogal wat zaken letten: zit er nog genoeg tarwe in het kaar, is het product nog van de juiste kwaliteit, blijven de bezoekers overal vanaf, die willen namelijk weleens per ongeluk een schuif dichtdrukken, waardoor er geen tarwe meer tussen de stenen terecht komt.
En dan is er nog het weer, in de opleiding is dit een heikel punt waar veel mensen op afhaken. We hebben dan ook veel naar de lucht staan turen. Rond 14:30 was het dan zover, in het westen werd het donker het occlusiefront kwam eraan. De 4 MIO's waren echter zo druk met het geven van rondleidingen, dat ze zelfs mijn geroep niet hoorden om dit natuur fenomeen mee te maken.

Terwijl aan de grond de wind nog uit het zuiden stond, kwamen de wolken reeds uit het noordwesten aan stuiven. De molen begon duidelijk langzamer te lopen en ook de zeilen begonnen tegen de heklatten te slaan. Voor mij het teken om de molen stil te zetten. Toen de bui losbarstte draaide de wind in een tijdbestek van 3 minuten van zuid naar noordwest en trok aan tot een windkracht 5. Na het kruien van de molen konden we het laatste beetje tarwe malen met 2 halve zeilen.

Als toetje kwam Robert-Jan Bakker nog op bezoek, omdat hij tegen sluitingstijd kwam kreeg hij wel mooi de VIP rondleiding, die is van de kelder tot boven in de kap.

Herfstrit?

Reden we vorige week nog met temperaturen van rond de 30 graden, inmiddels heeft de herfst zijn intrede gedaan. Met ons zeeklimaat is dat natuurlijk allemaal best te begrijpen.

Ik had dinsdagavond uit voorzorg de voorbanden al vervangen voor nieuwe exemplaren, want de huidige kojaks zaten er al 5.000 kilometer onder en waren al redelijk vierkant geworden.

Ik wilde niet het risico lopen dat er met het natte wegdek steentjes door het rubber zouden prikken. In verband met het weer ook gelijk de racekap van zolder gehaald, zodat ik in ieder geval lekker droog zit.

Na de overvloedige regen van dinsdagavond en een deel van de nacht. Vanmorgen om kwart voor zes in de Quest gekropen. Kap erop en rijden maar. De snelheid zat er echter totaal niet in, want de fietspaden lagen bezaaid met taken. Ben zelfs nog een paar keer uitgestapt, omdat het fietspad totaal geblokkeerd was door afgewaaid hout. Ik besloot om maar via Abcoude te rijden, maar ik kreeg totaal geen gang in de fiets. Eerst dacht ik, dat ligt aan de wind, maar die stond er nauwelijks. Iets verderop voelde ik de achterkant van de fiets in de bochten dweilen, een lekke achterband dus.

Net voor het AMC de Quest op zijn kant en een nieuwe binnen- en buitenband erom gelegd. Op kantoor bij TL-licht de binnen- en buitenband nagekeken, bleek er toch een steentje door het loopvlak heen gekomen te zijn.

Het was de 1^e lekke band sinds lange tijd en pas de 3^e lekke achterband en dat na bijna 35.000 kilometer Quest rijden.

Op de terugweg lekker een NW wind in de rug, dus volle bak naar huis gereden. Net na  Breukelen zag ik nog een brommer opduiken in mijn spiegel, maar door de snelheid nog wat te verhogen (58 km p/u) wist ik hem tot aan Utrecht voor te blijven.

Daar zit helaas een haakse bocht en moet de snelheid er helemaal uit. Het leverde wel een opgestoken duim op , altijd lekker.

Stilte

Er was weinig te melden om te bloggen. Lekker 3 weken op vakantie geweest naar de Franse Alpen in de buurt van Gap. Heerlijk door de bergen gewandeld, gezwommen en vooral niet gefietst. Inmiddels zit ik alweer in de 3^e werkweek en is het woon-werk fietsen weer in volle hevigheid losgebarsten. De 1^e week na de vakantie ruim 550 kilometer weggetrapt, het lichaam moest weer even wennen aan de Quest, want ik had behoorlijk zere bilspieren.

Ook in de tweede week bleef ik hier last van houden en nader onderzoek leerde dat het zitje op mijn stoel niet helemaal goed lag. Hierdoor kwam er kennelijk een zenuw klem te zitten in mijn bil, waardoor het fietsen na een kilometer of 20 pijn begon te doen. Dit probleem heb ik inmiddels weer opgelost.

Mijn voorbanden zijn deze week ook aan vervanging toe. De Kojaks zijn niet meer rond, maar beginnen vierkant te worden en er zitten behoorlijk wat scheurtjes in. Met het droge weer van de laatste tijd is dat niet zo’n heel groot probleem, maar nu de wegen er weer nat bijliggen heb ik toch graag vers rubber onder de Quest.

Op mijn woon-werk route zijn inmiddels ook de werkzaamheden gestart om in het voorjaar van 2014 de Weesperbrug te gaan vervangen. De nieuwe brug is vorige week op pontons gearriveerd en wordt ter hoogte van Nigtevegt verder af gebouwd.

Komend weekend is het dan monumenten weekend, zaterdag a.s. zal ik de gehele dag als molenaar te vinden zijn op de Nieuwe Molen in Veenendaal. Uiteraard ga ik er per fiets naartoe.

Ik nodig jullie uit om eens langs te komen, want er zijn allerlei activiteiten in en rond de molen. (mobiele bakkerij, imker, midwinterhoornblazers). Geopend vanaf 10:00 uur.

Ontmoeting

Na elkaar afgelopen winter voorbij te zijn gereden. Robert-Jan verblinde mij dusdanig dat ik op een konijn leek dat alleen maar in de koplampen kon kijken.

Stonden we 22 juli om 05:55 (volgens afspraak) tegenover elkaar onder de Prins Clausbrug. Wat opviel was de vrijwel zelfde bouw en we gaan blijkbaar naar dezelfde kapper (T. Deuse)

Robert-Jan rijdt zijn route Leiden-Utrecht v.v. vaak midden in de nacht en het is ook nog eens 65 kilometer enkele reis. Ik rijdt de route Nieuwegein-Amsterdam v.v. slechts 45 kilometer. Het stuk weg dat we elkaar kunnen passeren is al met al niet langer dan een kilometer of twee, dus vaak kom je elkaar niet tegen, dit was in twee en half jaar de tweede keer.

Na een minuut of 5 ging hij richting Utrecht en ik richting Amsterdam.

Omdat de kinderen schoolvakantie hebben probeer ik nu iedere dag naar mijn werk te fietsen. De kilometers tikken op die manier lekker door, 450 per week. Het is wel warm, maar de rijwind en de schaduw van de bomen langs het kanaal maken e.e.a. wel dragelijk. Vanmorgen (dinsdag) heb ik nog een foto geschoten van een opkomende zon boven de mist die over de weilanden hangt.   

                

Ik begin al wel te merken dat de dagen weer korter beginnen te worden. ’s Morgens tijdens het ontbijt om 05:30 moet het licht weer aan.

Bruggen

Vanmorgen eens een fototoestel meegenomen tijdens de WW rit. Het was een prachtige ochtend met een strak blauwe hemel. Een heel verschil met dinsdagmorgen toen het mistig was langs het kanaal en het wel leek of we richting herfst gingen.

Ik heb de bruggen vastgelegd die ik passeer op mijn rit richting Amsterdam. Op de plek waar ik het AR kanaal oppak staat de Prins Clausbrug, iets verderop passeer ik de Meernbrug (geen foto).

Prins Clausbrug

  

Net voor het bereiken van het industrieterrein Lage Weide liggen er 4 bruggen vlakbij elkaar. De voorste ligt hier nog niet zo heel lang, daarachter verstopt ligt de spoorbrug (Utrecht – Rotterdam/Den Haag). Achter deze bruggen zijn nog twee spoorbruggen zichtbaar, deze liggen in de Demkabocht van het AR kanaal.

 

4 Bruggen in een foto

Na het passeren van het industrieterrein vervolg ik mijn weg langs het kanaal en passeer achtereenvolgens het viaduct van de Zuilense ring (geen foto) en kort daarna de Maarssense brug.

Maarssense brug

Vijf kilometer verder (7/8 minuten fietsen) ligt er bij Breukelen alweer een brug. Deze brug zal binnenkort worden opgetild, omdat hij te laag is.

 

Brug bij Breukelen

Weer 6 kilometer verderop bereik ik de Loenense brug om mijn rit langs het kanaal 9 kilometer verderop te beëindigen bij de Weesperbrug. Hier zie ik heel af en toe weleens een velomobiel mijn pad kruisen.

De laatste twee bruggen worden volgend jaar vervangen door nieuwe exemplaren, omdat ze te laag en te smal zijn.

Loenensebrug

 

 

De bruggen zijn ook een mooi ijkpunt om te zien of ik nog op schema rij. Om 05:55 de Prins Clausbrug en meestal rond 06:35 passeer ik de laatste in Weesp zo’n 30 kilometer verderop.

 

 

Weesperbrug

 

 

 

 

 

 

 

Vorige week las ik in de krant dat er  plannen zijn om ter hoogte van Nigtevegt een fietsbrug te realiseren over het kanaal. Gezien de huidige economie zal dat voorlopig wel een plan blijven. Het moet namelijk niet te druk worden op het fietspad langs het kanaal.

In deze tijd rijden er vooral ’s middags veel mensen en die schrikken soms behoorlijk als ik langs kom stuiven. Het is vooral oppassen met tegemoet komende fietsers, want velen zijn bezig met andere zaken dan op de weg te letten. Inhoud accu controleren, GPS, GSM, muziek opzoeken of gewoon om zich heen aan het kijken.