Servicebeurt

Vrijdag aanstaande met de Quest naar Dronten voor een servicebeurt. Inmiddels heb ik bijna 9.000 kilometer afgelegd. Onderhoud heb ik er tot op heden niet aan gedaan, behoudens wassen, in de was zetten, de remmen bijstellen en de ketting wat vet gegeven.

De fiets loopt verder als een zonnetje, ik ben dus benieuwd naar datgene wat er allemaal gevonden gaat worden. Zelf lees ik regelmatig verhalen over kettingwieltjes, remmen etc.

Voor mezelf heb ik inmiddels wel een lijstje gemaakt.

• Een nieuw touwtje voor de bel, dit is doorgebroken
• Mijn linkertrapgat heeft een kleine beschadiging
• Een krakend linkerpedaal, wordt ik niet goed van

Verder staan er nog wat wensen op het lijstje

Mocht het befaamde kettingtandwiel vervangen moeten worden, dan neem ik gelijk maar het nieuwste model.

Een 57 tands voorblad, aangezien ik een racekap heb bestelt zal de snelheid wel omhoog gaan en dan kom ik er niet meer met een 53.

Ik las trouwens dat Wim Schermer al overgestapt is op een 61, respect daarvoor.

Verder ben ik nog opzoek naar de juiste winterband, dus daar gaan we maar eens naar vragen.

Langs het Amsterdam-Rijnkanaal is het ’s morgens namelijk erg donker in deze tijd van het jaar en ik sta daar niet graag langs met een lekke band.

Door de duisternis merk ik wel dat de snelheid naar beneden gaat. Het fietspad tussen Breukelen en Loenersloot is smal en de populieren die langs de weg staan laten veel takken vallen. Met de lamp van de Quest kan ik een meter of 30 vooruit kijken naar eventuele dikke exemplaren. Met 42 km p/u zit ik wel aan mijn max om het verantwoord te houden. Als het licht is haal ik hier normaal gesproken snelheden van tegen de 50.

Ook de terugweg is een gevecht tegen de wind geworden, met een zuidwest 5 tegen, haal ik met moeite de 40. Gelukkig wordt het de komende dagen qua wind wat rustiger en kunnen we weer wat hogere snelheden behalen.

Rondje Rhenen en weer peren

Afgelopen zaterdag in de ochtenduren een ritje gemaakt langs en over de Utrechtse Heuvelrug. Het was natuurlijk schitterend weer en er stond helemaal geen wind. Voor ons molenaars was dit al het tweede weekend op rij met weinig tot geen wind.

Er waren echter wel een paar moedige collega’s die de molen toch hadden opgezeild, maar gang zat er niet in.

Via de polders ben ik naar Amerongen gereden en vandaar langs de provinciale weg naar Elst. In Elst via de Franse weg richting Veenendaal en zo via de achterkant van de Utrechtse Heuvelrug richting Rhenen gereden. Aan de zuidkant van de Rijn ben ik via de Rijndijk weer richting Vianen en Nieuwegein gereden.

Het mocht dan wel hoog zomer zijn qua temperatuur, maar toch merk je aan alles dat de herfst en de winter eraan zitten te komen. Boeren halen het maïs van het land en maaien nog een keer de weilanden kort. Ik had daarom redelijk wat oponthoud op de dijk met brede trekkers die je tegemoet komen of waar je niet langs kunt. Ook barst het in de uiterwaarden van de kieviten die zich klaarmaken voor hun reis naar het zuiden. Ik was dan wel vroeg onderweg, maar op de dijk was het al druk met mensen die nog even genoten van het prachtige weer. Wandelaar, fietsers en motoren verdringen zich om een plaatsje op de weg. Eigenlijk moet je dan maken dat je weg komt van zo’n dijk, maar aan de andere kant kun je als je eens niet zoveel haast hebt heerlijk genieten van het landschap.

Op zondagochtend ben ik met mijn dochters weer richting Oudegeinse molen gegaan om peren te verkopen. Inmiddels zijn ook de Gieser Wildemannen rijp, dus die konden geplukt worden. De verkopen rezen ook dit weekend weer de pan uit, want aan het eind van de dag hadden we meer dan 100 kilo peren verkocht.

Luchtballonnen en peren

Dit weekend was een weekend zonder fiets, dus eens een verhaal over iets heel anders.

In mijn vrije tijd ben ik ook vrijwillig molenaar en afgelopen zaterdag zou ik een dag meedraaien op molen Maallust in Amerongen. De wind liet het zaterdag echter volledig afweten. Wij waren met 5 molenaars die elkaar het werk uit de handen keken, dus om 1 uur ben ik maar weer vertrokken. Thuis lagen nog wat klussen te wachten die voor de winter ook nog klaar moesten zijn.

Wat een rustige zaterdag leek te worden nam ’s avonds nog een verassende wending. Vanuit de keuken zag ik een tweetal luchtballonnen hangen die niet of nauwelijks van hun plaats kwamen ivm een gebrek aan wind. Vanuit de tuin zag ik de ballonnen zoeken naar wind, omhoog, omlaag, maar vooruit zat er niet in. Met mijn dochters ben ik op de fiets gesprongen om eens te zien hoe een luchtballon landt. De ballonnen waren er uiteindelijk in geslaagd om de A2 over te steken. De eerste maakte gelijk van de gelegenheid gebruik om te landen en plaatste zijn ballon op een afgesloten werkterrein pal langs de snelweg.

De tweede ballon werd echter gegrepen door de wind en dreef weer terug Nieuwegein in.

Met de meiden op de fiets er achteraan gereden. Het lukte de ballonvaarder niet om tussen de huizen een grasveldje te vinden. Door tussen de boomtoppen door te varen remde de ballon steeds verder af en begon ook steeds meer te schommelen. Uiteindelijk lukte het om de ballon boven een grasveld te krijgen. Het touw werd naar beneden gegooid en met vereende krachten hebben we de ballon naar de grond getrokken. Eind goed al goed.

Zondag stond in het teken van de peren verkoop. Bij de Oudegeinse molen in Nieuwegein staan namelijk ruim tweehonderd perenbomen. Als molenaars hebben wij deze slecht onderhouden boomgaard een aantal jaar geleden min of meer geaddopteerd. Na een aantal winters van snoeien, is er dit jaar een pracht oogst aan de bomen verschenen. We hebben peren in alle soorten en maten en ook in dito rassen. Ook rassen die je in de supermarkt niet meer tegenkomt (Klapp, Legipont, Thriompe de Vienne). Ook zijn inmiddels de stoofperen klaar om geplukt te worden. Naast de Gieser Wildemannen hebben we St Remy en Brederodes in de aanbieding. De diverse soorten staan uitgestald in een marktkraam en het is een komen en gaan van klanten. Er valt bijna niet tegenop te plukken. Mijn dochters waren ook weer van de partij en zij hadden niet eens zin om naar de natuurspeeltuin te gaan. Het verkopen vonden zij veel leuker.

Aan het eind van de dag zeiden ze al dat ze volgende week weer wilde gaan. Het is dan dierendag en dus druk bij de kinderboerderij, dit is weer goed voor de omzet, want iedereen komt langs de perenkraam.

Racekap, herfst, onderhoud

Afgelopen weekend heb ik de racekap bestelt. Ik las op het blog van Wim Schermer dat de wachttijd drie maanden bedraagt. Ik zal me de komende maanden iets dikker moeten gaan kleden om het warm te houden in de Quest.

Vanmorgen heb ik voor het eerst de beenstukken weer aangedaan. Het KNMI voorspelde temperaturen van 7 graden, voor mij wat te fris om in een korte broek te gaan. Een t-shirt is nog lang vol te houden, want met de schuimkap erop zweet ik me letterlijk leeg.

Het was vanmorgen koud en donker in Nieuwegein, de wintersterrenbeelden staan al aan de ochtendhemel als ik Nieuwegein uitrij. Voorbij Maarssen dienen de eerste strepen daglicht zich in het oosten aan. Echter voordat de nacht plaats gemaakt heeft voor de schemer ben ik al in Diemen. Had ik de hele weg mooi helder weer, net voorbij Driemond begon het te regenen. De laatste 8 kilometer werd het toch nog een natte rit.

Voor de rest van de week ziet het weer er redelijk uit, dus ik hoop dat dit de enige regen van deze week zal zijn.

Op 14 oktober keert de Quest terug naar Dronten voor een onderhoudsbeurt. Is hij in iedergeval voor de winter helemaal nagekeken. Qua onderhoud heb ik tot nu toe weinig hoeven doen aan de Quest. Ik heb alleen een paar keer de remmen wat bijgesteld, omdat ik anders niet op tijd stil kwam te staan.

De ketting is zo vet, daar hoeft volgens mij helemaal geen smeermiddel meer op.

Als ex-bukfietser had ik deze ketting al lang ontvet, omdat hij anders niet mooi glimt in het zonlicht.

Het enige wat me irriteerde was het kraken van het linkerpedaal, maar afgelopen weekend heb ik het geheel eens ingespoten en vanmorgen was het kraken niet meer te horen. Dus wie weet heeft het wel geholpen.

Herfst

De herfst is dit jaar vroeg begonnen, maandag met een windkracht 4 a 5 naar kantoor. Hij was Zuid-West en dus had ik hem in de rug. Nadeel alleen is dat het ’s morgens donker is en na Breukelen staan er geen lantaarnpalen meer langs het kanaal. Harder dan 44 durf ik niet te gaan, want ik zie de takken die op het fietspad liggen pas op het allerlaatste moment. ’s Morgens kon ik om half 12 alweer terug omdat onze jongste dochter ziek was geworden op school en daar de gang had onder gekotst. De terugweg ging verbazend snel, ik was binnen een uur terug in Nieuwegein. Langs het kanaal kon ik tegen de wind de hele tijd 45 blijven rijden.

Woensdagochtend was het weer nog beroerder, meer wind en zo nu en dan een verfrissende regenbui. De takken op het fietspad waren nog niet weg en ook was Rijkswaterstaat begonnen met het maaien van de bermen. Het fietspad was dus een behoorlijke smeerboel. Woensdagmiddag stond er een dikke windkracht 5, misschien wel 6 en had ik moeite om de Quest in het juiste spoor te houden, de snelheid kreeg ik niet boven de 40. Kortom volop herfst. Het deed me wel goed dat ik nog een dappere bukfietser inhaalde, ik zag hem ietwat jaloers naar mij kijken toen ik hem passeerde.

Ik heb ondertussen wel besloten om een race/stormkap te bestellen, dat lijkt me toch wel lekker als de temperaturen nog verder gaan dalen.

Polderrit

Het weer in Nieuwegein zag er deze zondag niet uit. De regen kwam weer met bakken naar beneden. Op buienradar had ik echter gezien dat het ten zuiden van de Lek droog was, dus toch maar omkleden om een ritje te gaan maken.

Na wat gespetter in het begin werd het inderdaad droog. Bovenop de lekbrug bij Vianen reed nog een velomobilist. Geen idee wie het was, want ik ging rechts richting Meerkerk en hij/zij richting Culemborg.

Tot aan Arkel ben ik het Merwedekanaal gevolgd, vol tegen de wind in. Er waren veel fietsers op de weg, maar die reden allemaal aan de andere kant van het kanaal en kwamen niet bijster hard vooruit. Ondanks de wind kon ik steeds 40 km per uur blijven trappen.

Ondertussen reed ik heerlijk in het zonnetje, terwijl als ik naar rechts keek er een grote trein van buienwolken van west naar oost langstrok. Helaas was ik het fototoestel vergeten, want er waren spectaculaire wolken te zien.

Vanaf Arkel ging het naar Giessenburg, Molenaarsgraaf en Bleskensgraaf. Eigenlijk had ik het idee om naar Kinderdijk te fietsen om vanaf daar via de dijk terug naar Vianen te trappen. De bewolking richting Kinderdijk was echter zo donker, dat ik daar maar vanaf heb gezien. Toen maar koers gezet naar Schoonhoven en daar de pont naar de overkant genomen. Er was net een bui gepasseerd en de volgende diende zich in het westen al aan. Een bijzonder fraai exemplaar met een rolwolk er vooruit. (Shit: geen fototoestel)

Die bui wilde ik echter niet afwachten, dus achter de 1^e bui aan over de dijk richting Nieuwegein.

Met snelheden tegen de 60 ging het lekker vlug en menig bukfietser zat raar te kijken als ik voorbij kwam gevlogen. Ik had de fiets net droog weggezet toen het begon te regenen.

Eenmaal binnen vroeg mij vrouw: “Lekker gefietst in de regen?” Ik had heerlijk gefietst en van de regen heb ik weinig tot geen last gehad.

97 km gereden.

Retourtje Ameland

Afgelopen vrijdag ben ik richting Ameland gereden. Om kwart voor 6 opgestaan, mijn vrouw vond het wat vroeg. Om iets na zessen zat ik in de fiets, er stond al een stevige wind en het miezerde nog een beetje.

Ik had nog geen 10 kilometer gereden of de eerste lekke band was al een feit. Alle bagage uit de Quest om bij de banden en de pomp te kunnen komen en na 10 minuten kon ik mijn weg weer vervolgen. Met de wind schuin tegen ben ik met een snelheid van rond de 38 km p/u richting Amsterdam gereden. De Schellingwouderbruggen over en verder koers gezet richting het Noorden. Via Purmerend en Oosthuizen richting Hoorn. Net voor Hoorn de polder weer in

naar Wognum.

In Wieringenwerf ben ik even gestopt bij de plaatselijke bakker en heb mij tegoed gedaan aan twee puddingbroodjes. Vanaf hier was ik van plan om in een ruk door te rijden richting Holwerd alwaar de boot naar Ameland vertrekt.

Op de Afsluitdijk kreeg ik eindelijk de wind in de rug en vloog ik richting Friesland.

Het was mijn bedoeling om de boot van half twee te halen, maar ik was zo snel dat ik om elf uur al in Harlingen was. Na wat bellen bleek dat de boot +/- 20 minuten vertraging had. Dus de boot van half een was nog mogelijk. Het stuk van Harlingen naar Holwerd viel wel tegen. Wat een leegte daar, veel leegstaande of te koop staande huizen en heel veel aardappel- en uienvelden.

Om iets voor half een was ik op de pier van Holwerd en dus een uur eerder dan voorzien.

Eenmaal op het eiland kreeg ik al snel te horen dat er nog twee velomobielen rondreden. Nieuws verspreid zich daar erg snel. Vrijdagavond tijdens het eten zagen we ze dan ook voorbij rijden in Nes. Een Quest en een Strada.

Mijn verblijf zou slechts een nacht duren, dus zat ik zaterdag om 8 uur alweer in de Quest om weer richting Nieuwegein koers te zetten. Wel werden er eerst nog een paar foto’s genomen als bewijs dat ik er echt geweest was.

Toen ik bij de boot aankwam bleken de twee witte er ook te staan. Drie velomobielen bijelkaar op het eiland, een absoluut record. De bestuurder van de Quest was Jean uit Roermond en de Strada werd bestuurd door Eline. Op de boot was er dus genoeg gespreksstof en trokken wij met z’n drieën de nodige aandacht.

Eenmaal aan de overkant moest ik het echter alleen doen, want Jean en Eline maakten eerst nog een stop in Holwerd. Het werd een tocht tegen de wind in, 210 kilometer lang. Eerst weer door noord Friesland en de Afsluitdijk weer over.

Bij Den Over ben ik even uitgestapt voor een sanitaire stop en daarna ben ik in een ruk doorgereden naar Driemond net onder Amsterdam. Ik had er 175 kilometer opzitten en was door mijn drinken heen. Gelukkig stond er een snackkar en daar heb ik een aantal AA drankjes en een blik cola naar binnen laten lopen. Na een pauze van een kwartier heb ik het laatste stukje van de reis aanvaard en om kwart over 4 stond ik weer in Nieuwegein.

De terugreis duurde zes en half uur, met alleen maar tegenwind. De wind nam na Purmerend wel iets af. De spieren in mijn benen en billen lieten zich dan ook wel voelen op zaterdagavond en de zondag.