Daar sta je dan

Een leuke titel om mee te openen, want ik stond er echt. Toen ik woensdagmiddag weer naar huis wilde rijden zag ik het al. De Quest stond er scheef bij en jawel, rechtsvoor stond de band plat. Het valt mij trouwens op dat ik vaker een lekke band heb als ik de Quest niet gebruik, dan wanneer ik er daadwerkelijk mee fiets. De laatste 4 lekke banden had ik steeds als ik wilde vertrekken.

Met een minuut of 7 was het euvel weer verholpen en kon ik mijn weg vervolgen, wel was ik nog even gesnapt door een collega die alles heeft vastgelegd op de gevoelige plaat.

 

Het rondje IJsselmeer zit eraan te komen en staat nu voor 7 juni op de agenda. Het weerbericht voor die dag ziet er op dit moment goed uit. 20 graden en een zwakke wind uit het noorden. Ik schat dat het 325 kilometer fietsen wordt, e.e.a. moet dus in een uur of 10 te rijden zijn. De vertrektijd zal in de buurt van 5 uur ’s morgens zijn.

24 uurs race

Gisteren las ik op internet dat er komend weekend een 24 uurs race is op het circuit van Zandvoort.
Zie hiervoor:    https://cyclingzandvoort-nl.firstfind.nl/

Ik heb het helaas wat laat gelezen, maar het lijkt mij prachtig om hier met een aantal velomobielen aan mee te doen. Dit jaar gaat dat natuurlijk niet meer lukken.
Daarom heb ik net een mail naar de organisatie gestuurd om te horen of ze ook velomobielen willen toelaten tot de race.
Ben erg benieuwd naar het antwoord. Als het een "ja" is, wie wil er dan volgend jaar met mij meedoen?

Heteren en terug

Op 1e Pinksterdag lag ik om 8:45 al in de fiets om een trainingsrit te maken ter voorbereiding op het rondje IJsselmeer dat ik binnenkort wil gaan fietsen. Ik ben via de Utrechtse Heuvelrug maar weer eens naar Rhenen gereden en vandaar verder naar Wageningen en Renkum. Daar 

kun je via de brug van de A50 de Rijn oversteken.  

Brug A50 Heteren

Het is een brug met een lekkere lange afdaling waar je snelheden van 60 km per uur of meer makkelijk kan halen. Het was alleen jammer dat er een wandeltocht aan de gang was. Uit veiligheid de snelheid maar fors lager gehouden.

De route naar Heteren toe, heb ik in een steady pace van rond de 38 a 39 km per uur gereden. Met deze snelheid wil ik eigenlijk ook het IJsselmeer rond. Het verzet was 57-17 en je hebt dan een behoorlijk beenritme.

Eenmaal over de brug heb ik het gas langzaam opengedraaid en liepen de snelheden op tot rond de 50 per uur. Lekker veel bukkers ingehaald. Rond kwart over 12 was ik weer thuis met bijna 140 kilometer op de teller.

'S avonds op het nieuws kwam dan nog het bericht dat de twee vermiste jongens zijn gevonden in de buurt van Cothen. Toen ik de beelden zag liepen de rillingen mij over de rug, want op 10 mei ben ik letterlijk over ze heen gereden. Ik heb die vrijdag mijn auto naar de garage gebracht en ben via Wijk bij Duurstede door de polders en langs het AR kanaal weer naar Nieuwegein gefietst.

 

Klapband

Na een week niet gefietst te hebben met de Quest in verband met een heerlijke vakantie in Vlaanderen. Zondag de fiets weer onder beschermde hoes vandaan gehaald. De Quest stond er wat scheef bij en bleek linksvoor met een lekke band te staan. Kwam mij niet zo heel goed uit, want ik ben binnen druk aan het schilderen, maar dat moest dan maar even wachten.

Na de Quest op zijn kant te hebben gelegd bleek de voorband zover versleten te zijn dat het canvas op diverse plaatsen zichtbaar was. Deze slijtage is wel erg snel gegaan, want twee weken ervoor heb ik de banden nog gecontroleerd en was er niets te zien. De voorband bleek geklapt te zijn, want er zat een scheur van drie centimeter in de buitenband en ook de binnenband kon gelijk de kliko in.
De band vervangen door een hagelnieuwe Kojak, zodat ik de dag erop met een gerust hart naar mijn werk kon vertrekken.

Het viel maandagmorgen niet mee, na een paar kilometer had ik al zere kuiten en eenmaal halverwege begonnen mijn bilspieren ook pijn te doen. Dat liggend fietsen verleer je snel als je een week op een bukker hebt gereden.

Ook op dinsdag ben ik met de Quest naar kantoor geweest, omdat de auto ter keuring bij een garage stond, deze kon ik ’s middags weer ophalen. Daarvoor moest ik eerst wel 35km met mijn racefiets tegen de wind in buffelen.

Na twee dagen heb ik dus al ruim 200 kilometer in de benen en woensdagochtend mag ik weer liggend naar het werk. Het gaat deze week dus een week worden met 400 fietskilometers. Nu nog hopen op een mooie Pinksterzondag, zodat we er ’s morgens nog een kleine 100 kunnen wegtrappen.

Oranjerit

Op 30 april nog een rit gereden van een kleine 110 kilometer. Normaal ben ik actief op een molen met Koninginnedag, maar i.v.m. de troonswisseling waren vrijwel alle molens gesloten.

Om 9 uur ben ik uit Nieuwegein weggereden en het was verassend stil onderweg, tot aan Leersum (30 km) ben ik slechts een vijftal fietsers tegengekomen. Via Amerongen ben ik naar Elst gereden en daar de Utrechtse Heuvelrug overgestoken. Toen verder langs de noordkant van de heuvelrug naar Rhenen, om achter de Grebbeberg uit te komen. 

Tussen Rhenen en Wageningen heb ik de pont genomen bij Opheusden en vandaar heb ik weer koers gezet richting Vianen.

Cuneratoren van Rhenen

Zicht op de Rijn richting Arnhem

Normaal volg ik dan eigenlijk altijd de dijk, maar dit keer heb ik de provinciale weg genomen die richting Culemborg gaat. Het eerste deel rijd je dan door de Betuwe en de boomgaarden stonden prachtig in de bloesem, die heerlijk rook.

Bloesem in Lienden

Zo’n provinciale weg vreet trouwens wel veel energie, afremmen, rotonde nemen en weer opgang komen, ben je lekker opgang, weer afremmen, rotonde nemen enzovoort. Bij Beusichem heb ik de dijk weer opgezocht en op de cruise controle (44 km p/u) naar Vianen gereden. Met een gemiddelde snelheid van iets boven de 38 kwam ik Nieuwegein weer inrijden.

Komende weken moet er nog een iets langere tocht gereden gaan worden 150 a 160 kilometer, want in juni wil ik toch wel dolgraag het IJsselmeer rond gaan rijden. Ik schat dat dit vanuit Nieuwegein een rit gaat worden van +/- 325 kilometer.

Een probleem tijdens de tocht gaat wel de vochthuishouding worden vrees ik. Als ik zie hoe drijfnat ik uit de Quest stap na een rit van 3 uur, dan durf ik niet fatsoenlijk op een terras plaats te nemen voor een stuk appelgebak. Op dit moment rijd ik met schuimdeksel omdat ik het gewoon nog te fris vind. Dat zweten is onder de racekap trouwens net zo heftig. Als ik uitstap zit ik letterlijk in een plas zweetwater, niet echt lekker.

 

We zijn er nog

Het is even stil geweest vanuit Nieuwegein. Er was niet zo veel te melden en door ziekte van mijzelf en een van de kinderen even wat minder gefietst de laatste weken. Eigenlijk alleen Woon Werk ritten gemaakt, door veel te koud weer.

Vandaag echter weer lekker met voorjaarsweer langs de Utrechtse Heuvelrug gefietst en de brug bij Rhenen overgestoken. Om dan via de dijk weer terug te rijden naar Nieuwegein.

Ik lees regelmatig blogs waar het over RIS’sen gaat. (Racefiets Inhaal Syndroom) Er zijn zelfs stickers voor ontworpen. Als je je Quest snel wilt voorzien van stickers, dan raadt ik jullie aan om eens een zondagochtend door te brengen in de omgeving waarin ik fiets. Gisteren heb ik zitten tellen en ben 82 bukkers gepasseerd. Aanhaken had geen zin, want de kruissnelheid lag constant boven de 45 km per uur.

Op de terugweg ben ik bij Wijk bij Duurstede via de pont weer naar de andere kant van de Rijn gegaan. Op de dijk was het nogal druk met motorrijders die ook wilde genieten van het mooie weer.

Er zijn er echter altijd een paar bij die denken dat ze op het TT circuit rijden en die kom ik liever niet tegen.

Met een gemiddelde snelheid van bijna 41 kilometer per uur stapte ik na iets meer dan 2 uur drijfnat, maar voldaan uit de Quest. Ik heb de rit nog gereden met de racekap erop. Morgenochtend als ik naar kantoor ga, laat ik hem echter thuis en heb ik hem hopelijk tot oktober niet meer nodig.

Koud

Afgelopen vrijdag even een retourtje Dronten gemaakt. De Quest zit tegen de 30,000 km aan en het was dus tijd voor een servicebeurt. Was wel nodig want remmen ging niet echt geweldig meer de laatste weken.
Om 5:50 zat ik al in de Quest en het was koud. Resultaat weinig snelheid en dus een langere reistijd. Vooral in de polder was het koud en grijs. In plaats van de Rietweg ben ik nu eens noordelijk van het Larsebos gebleven. De weg is hier beter dan het fietspad langs de Rietweg, nadeel was weer dat ik behoorlijk wat vrachtwagens tegenkwam waardoor ik de berm in moest.  Rond 8:30 ben ik bij Velombiel aangekomen ze het druk hadden, gelukkig maak ik mijn komst altijd een paar weken van te voren bekend.
De linker rem bleek inderdaad aan het eind van zijn latijn te zijn en er is een nieuwe ankerplaat gemonteerd. De ketting bleek na ruim 28,000 kilometer 1 procent te zijn opgerekt, bij 2% is hij aan vervanging toe, dat is dus iets voor de volgende beurt.
Iets voor twaalven ben ik weer richting huis gereden door de steenkoude polder. Nadeel van de kou is dat ik veel te weinig te drink. Bij thuiskomst had ik maar een kwart bidon leeggedronken, waar ik er normaal wel anderhalf leegdrink. Het water is mij simpelweg te koud.
Door te weinig drinken krijg je kramp en last van je spieren en dat heb ik geweten. De kou is letterlijk op mijn hamstrings geslagen deze zijn op dit moment hard en pijnlijk.

Ik had ook een fototoestel bij me, maar vanwege de kou wilde ik alleen maar doorfietsen en niet stoppen voor een foto. Volgende keer zal ik een paar mooie platen toevoegen van het rivierenlandschap bij wat mildere temperaturen.