We zijn er weer

Na drie weken niet gefietst te hebben, reden een heerlijke vakantie in de Franse Alpen, ben ik gisteren weer ingestapt.
Eerst diende ik wel een aantal naaktslakken te verwijderen uit de Quest. Die beesten hebben hier de hele tuin overgenomen.
De gefietste route voerde mij onder de heuvelrug langs naar Amerongen en Rhenen. Eerst had ik het idee om in Elst de Rijn over te steken. De pont was echter net vertrokken, dus de 6 kilometer naar Rhenen er maar bij gepakt om daar via de brug over te steken. Via de dijk ben ik met een lichte tegenwind teruggereden naar Wijk bij Duurstede. Af en toe heb ik de snelheid verhoogd tot boven de 45, maar verder niet heel gek gedaan. De benen deden toch wel wat pijn na drie weken "rust", veel zwemmen en bergwandelen daar gelaten.

Bij Wijk heb ik de pont naar de overkant genomen en ben via de noordzijde van de Lek weer naar Nieuwegein gereden. Toch even lekker 90 km gereden in 2,5 uur.

CV 2012

Net als zovelen, ben ik zaterdag even langs geweest op CV. Mijn vrouw en jongste dochter gingen naar het Aviodrome en ik ben met de oudste naar CV geweest.

Leuk om de verschillende ligfietsen eens te zien. De Velox 2 trok heel wat bekijks. Vooral de aandrijving zat ingenieus in elkaar. Misschien is dat ook wel iets voor in een Quest. Met de lange ketting die er nu in zit gaat volgens mij heel wat vermogen verloren.

 

 Ik heb ook een deel van de 3-uurs race gezien, moet zeggen het begint dan wel te kriebelen. Misschien iets voor volgend jaar. Staand in de pits was mooi te zien dat de snelste Quest’s die meereden in de bochten steeds met het linker voorwiel los van het asfalt kwamen. Ze konden volgens mij wel harder, maar de baan belemmerde dat. Bij de andere modellen zag ik dit niet gebeuren.

Door zo langs de baan te staan weet ik nu ook gelijk wat voor een geluid een op  snelheid rijdende Quest maakt. Je hoort ze dus echt niet. Van vrienden en collega’s had ik dat al eens gehoord, maar als je in de fiets ziet hoor je altijd wel wat piepen, kraken en natuurlijk heb je last van windgeruis.. Ik zal hier toch maar wat meer rekening mee gaan houden als ik mensen inhaal, want die schrikken zich dus wild als je met +45 langs komt zetten.

Amerongse berg

Eindelijk heb ik dan de moed gehad om met de Quest de Amerongse berg over te fietsen. De afgelopen weken had ik wat geoefend op wat mindere hellingen in de buurt.

Na een aanloop van 40 kilometer waren de spieren op temperatuur en kon de rit naar boven beginnen. Het stelde eigenlijk niet zo heel erg veel voor. Ik ben vanuit het dorp naar boven gereden en de helling is dan in twee etappes te nemen. Het eerste deel in het dorp gaat het licht omhoog, maar er zitten wel wat kruisingen in met wegen van rechts, voorzichtig dus. Hier kon ik een snelheid van rond de 18 aanhouden.

Eenmaal uit het dorp wordt het iets steiler en liep de snelheid nog iets terug.

Na de eerste klim volgt er een lichte afdaling van een paar honderd meter, hierna stijgt de weg weer naar de "top". Tijdens de lichte afdaling het grote mes erop en zoveel mogelijk snelheid maken.

Het tweede deel van het klimmetje ging met zo’n 16 km per uur.

De afdaling was een andere ervaring, nog nooit ben ik met de Quest zo hard gegaan. Zonder te trappen kwam de teller uit op 79 km p/u. Het had harder gekund, maar ik heb de rem ingeknepen.

Nadeel is dat als je op deze manier rijdt, ik aan de verkeerde kant van de Utrechtse Heuvelrug zit. Je kan de vlakke provinciale weg naar Leersum volgen of nog een keer klimmen. Dat laatste heb ik gedaan en ben via de Ruiterberg (Doorn) de Heuvelrug nog een keer overgestoken. Ook deze klim had ik nog niet eerder met de Quest gereden.

De volgende uitdaging wordt de Amerongse berg overfietsen vanuit het noorden, de kant waar ik nu met 79 vanaf kwam zeilen.

Kinderdijk

Vanmorgen om half9 in de fiets om een rondje Kinderdijk te fietsen. Een deel van de  zaterdag had ik doorgebracht in de sporthal om de turn verrichtingen van mijn jongste dochter te zien. Daarna een pan kippensoep in elkaar gedraaid, want het was vies koud buiten. De rest van de middag liggend op de bank doorgebracht.

Daarom vanmorgen vroeg in de fiets in een rustig tempo de heen weg langs de Hollandse IJssel gereden. Door de dorpjes Montfoort, Oudewater en Haastrecht. Daarna door naar krimpen aan de IJssel en Krimpen aan de Lek. Op een paar bukkers en wat kerkvolk na was het eerlijk rustig in de polders. Bij de pont in Kinderdijk even uit de fiets een paar wielrenners waren toch wel geinteresseerd naar de Velomobiel. Na de pont was het tussen de molens door de polder in.

In de polder ging het gas erop en ben ik rond de 50 km per uur weer naar Nieuwegein gefietst. De bukkers maakten geen kans om aan te sluiten. Na 100km was ik weer thuis.
De fiets was net een badkuip, ik was nogal wat vocht kwijtgeraakt. Tijdens het soppen van de fiets zag ik ook dat de kap die over de tunnel staat onderhevig is aan slijtage. Het deel, dat onder mijn stoel zit is bijna doorgesleten. Ik zit vanwege mijn lengte diep in de fiets en door vrijwing wordt het plastic erg dun. Op een paar plekken ben ik er zelfs al doorheen. Misschien ga ik wat tape plakken om verdere slijtage tegen te gaan. Als ik dat namelijk niet doe, dan gaat mijn stoel er misschien wel aan.

Stand van zaken

De maand mei zit er inmiddels weer op en de kilometerstand is uitgekomen op 17.010 km.

In de maand mei heb ik dus 1.265 km gereden. De laatste weken heb ik de racekap thuisgelaten en zit ik ’s morgens weer onder de schuimdeksel.

De komende week kan de racekap weer uit de mottenballen, want het weer ziet er niet al te best uit.

Op 30 mei heb ik ook de eerste schade opgelopen. Bij de afrit van het fietspad naar kantoor (snelheid 1 km p/u) kantelde er een klinker. De klinker veroorzaakte een gat in het derailleurkapje.

Jammer maar helaas, ik heb wel een nieuwe bestelt in Dronten.

Verder heb ik het plan om deze maand het IJsselmeer rond te gaan fietsen, waarschijnlijk 22 juni.

Eens kijken of dat in een uur of 11 te doen is.

Schone wielkasten

Het was even werk, maar de wielkasten blinken weer als nieuw. Vanmorgen reed ik om 6 uur van huis en de zon probeerde nog door de bewolking heen te prikken.

Toen ik Nieuwegein uitreed zag ik in het noordwesten al een gevaarlijk uitziende buienlucht. Het duurde nog tot iets voorbij Breukelen voordat de hemelsluizen zich opende. En ze gingen goed open, ik voelde me als een goudvis in een vissenkom (onder de racekap), wat een water. Tot in Diemen hield de zware neerslag aan. Door de plassen die op de weg stonden zijn de wielkasten weer heerlijk schoongespoeld.

Waar blijft het voorjaar?

Woon werkverkeer

Als woon-werkverkeer rijder, maak je niet zoveel mee als wanneer je een tocht gaat rijden. Het fototoestel gaat nooit mee, want je wilt niet stoppen. Je bent namelijk bezig om zo snel mogelijk van A naar B te komen. Voor de mensen die geen woon-werkverkeer rijden daarom hieronder een korte weergave van hoe zo’n rit Nieuwegein – Duivendrecht (45 kilometer) eruit ziet.

5:33 de wekker gaat

5:37 aangekleed beneden en ontbijt maken

5:45 richting Quest achterin de tuin en eruit rijden

5:49 plaatsnemen in de Quest, de rit kan beginnen

5:51 langs de bushalte bij Galecop

5:56 In Papendorp kruising oversteken, verkeerslichten werken vanaf 6:00

6:04 Atoomweg afrijden op Lage Weide als je vroeg bent zit je net voor de 1^e bus

6:12 Langs het Amsterdam Rijnkanaal wordt station Maarssen gepasseerd

6:16 De eerste trein richting Utrecht komt mij tegemoet

6:20 Breukelen wordt gepasseerd

6:29 Onder de brug bij Loenersloot door. Als je goed op schema ligt zullen de stoptrein en intercity vanuit Utrecht je niet inhalen.

6:40 De spanning kan even van de benen want we rollen Driemond binnen

6:42 De snelheid gaat weer omhoog, langs de Gaasp is het goed gas geven

6:47 Langs de Mcdonalds en over de Weespertrekvaart

6:50 Voor mij zie ik de intercity de Weespertrekvaart oversteken en ik draai even later Diemen in

6:52 De snelheid gaat eruit en ik rij met een snelheid van 30 over het fietspad (de Slinger)

6:65 Aankomst bij kantoor aan de Entrada in Duivendrecht

　

Zoals je ziet zijn er wel een aantal referentiepunten

• De 1^e bus op de Lage Weide in Utrecht


• De treinen op het traject Utrecht Amsterdam. Het is de kunst om die voor te blijven


• De trein over de Weespertrekvaart

’s Middags is deze routine er niet, omdat ik steeds op een ander tijdstip vertrek en regelmatig een andere route neem. Het gaat echter niet minder snel.