Vragen en antwoorden

Ik merk dat mijn blog goed wordt gelezen.

Mijn klachten van verkrampte bilspieren, komt waarschijnlijk door het feit dat de fiets niet helemaal goed afgesteld staat. Nu moet ik zeggen dat ik niet altijd kramp heb, maar meestal als ik een week niet in de Quest heb gezeten.

Behoudens af en toe een verkrampte bilspier lijkt er niets aan de hand. Ik krijg geen last van mijn knieën, want dan is er echt iets mis.

Vraag is dus, is er een manier om de Quest exact op maat te krijgen. Bij racefietsen wordt alles opgemeten. Binnenbeen maat, lengte van je romp, je armen. Als vanzelf krijg je dan een op jouw maat afgestelde fiets.

Toen ik mijn Quest ging halen werd er alleen gekeken of ik mijn benen ver genoeg kon strekken.

Kortom is hier ook een maatvoering voor.

Van Wim Schermer kreeg ik de tip om in plaats van een 55, meteen naar een 57 blad over te stappen. Een 55 zou te weinig zoden aan de dijk zetten. Omdat ik nogal zuinig ben op mijn knieën denk ik er nu over om mijn lijf nog even te laten wennen aan de ligfiets (na 30 jaar bukfiets) en de 53 nog een jaar te laten zitten. Het lijkt mij wel wat om in de zomer met een 57 te fietsen en in de winter met een 53. Mijn ervaring is dat je door de kou toch al langzamer gaat fietsen, dus waarom zou je dan zo’n enorm verzet rond gaan draaien.

Het is natuurlijk wel een stoer verhaal om tegen mijn wielervrienden te zeggen dat ik een 57-16 ronddraai.

Het blijkt dat dus elk antwoord bij mij weer nieuwe vragen oproept, maar ik ben dan ook nog maar een groentje in deze wereld

Ik heb op het internet gelezen dat er zondag 5 juni een 6-uurs wedstrijd op Sloten is. (kan helaas de site niet meer vinden) Maar de start zou om 10 uur zijn.

Daar fiets ik zondagochtend vanuit Nieuwegein even naartoe om de start en het begin van de wedstrijd te zien. Daarna via een andere route weer naar huis.

Gaan we weer

Na het molenweekend volgde voor mij nog een week met de Avond4Daagse, omdat ik in de organisatie zit heb ik die week wat minder gefietst. Slechts een keer in de Quest naar kantoor.

Op de vrijdag hadden we ook nog een personeelsfeest. Ik ben niet op de fiets geweest, want we werden vanuit Amsterdam keurig thuis afgeleverd met een taxibusje.

Dat het gezellig was blijkt uit onderstaande foto. Ik begrijp nu ook waarom ik drie dagen last van mijn keel heb gehad.

Op maandagochtend was het weer vroeg dag om voor zessen zat ik weer in de Quest. Het was fris 8 graden en in een rustig tempo ben ik richting Amsterdam gereden.

Ik ben ook aan het zoeken naar een ander voorblad, wordt het een 55 of 57 tands. Ik denk dat ik voor de 55 ga een beetje voorzichtig zijn met de knieën. Mijn lichaam is nog steeds niet helemaal gewend aan het ligfietsen. Maandagochtend had ik namelijk weer last van mijn bilspieren.

Maandagavond het ik de racefiets weer eens gebruikt, ik moest de auto ophalen.

Ik had hem laten keuren in Zoelen toch 40km fietsen. Man wat voel je je groot op zo’n fiets.

Het tempo loog er ook niet om zo rond de 35km per uur.

Dat was toch een dag met 130 fiets kilometers er zijn mensen die dat in een heel jaar nog niet wegtrappen.

Vanmorgen zat de snelheid er weer goed in en ben ik met een gangetje van 45 naar Amsterdam gereden. Vanmiddag lekker volle bak naar huis gereden en zeiknat uitgestapt.

Er even tussenuit

Na een week in Duitsland (Cochem) te zijn geweest pakken we deze week de draad weer op met fietsen.

In Duitsland nog wel heerlijk op de gewone fiets langs de Moezel gereden, het is daar net zo vlak als in ons Nederland.

Afgelopen zaterdag daarom maar een rondje om er weer in te komen. Het was ook de eerste maal zonder kap, dat scheelt toch wel wat topsnelheid.

In Vreeswijk heb ik de Lekdijk opgepakt en ben in een streep naar Bergambacht gereden. Vandaar langs de Provinciale weg naar Gouda en via Haastrecht en Oudewater weer terug naar Nieuwegein na 2 uur en een kwartier had ik er 85 kilometer opzitten.

Maandagochtend weer naar het werk gefietst. Om kwart voor 6 in de fiets en iets voor zevenen liep ik weer binnen in Duivendrecht. Bij station Holendrecht kwam ik nog een blauwe Velomobiel tegen. Geen idee wie het was, even een handopsteken en doorfietsen.

’s Middags na de regenbuien weer huiswaarts gefietst. De wind kwam uit noordelijke richtingen dus de snelheid zat er goed in. De hele weg langs het AR kanaal kon ik een snelheid van boven de 50KM per uur aanhouden. Bij Breukelen moet het alleen wat minder, want daar zitten drempels in de zogenaamde fietssnelweg. Die neem ik niet harder dan 37, omdat ik anders bang ben de Quest te slopen.

Komend weekend wordt er niet gefietst, het is namelijk molen- en gemalenweekend en als molenaar moet ik daarom aan de bak.

Goede vrijdag

Het rondje om Texel leek mij wel wat, maar om nu eerst 120 KM te fietsen dan naar Texel en vervolgens weer 120 KM  terug vond ik wat te veel van het goede, misschien volgend jaar.

Daarom heb ik gekozen voor een rondje langs de Lek en de Waal. Om 7 uur zat ik in de Quest en ben bij Vianen de brug over de lek overgestoken. Vervolgens over de dijk naar het oosten bij Culemborg nog even gestopt voor een foto. De stad tegen de opkomende zon zag er prachtig uit.

Bij het plaatsje Rijswijk het kanaal der kanalen weer opgepakt en richting Tiel gegaan. Ik heb hier zelfs nog een paar spetters regen gehad. Helaas heb ik er geen foto van. Bij Tiel de brug over de Waal genomen en vervolgens koers gezet richting het westen. Dit stukje Nederland staat bij mij hoog op de lijst van mooiste gebieden van het land. De brede rivier met alle schepen, de bloesem en de weilanden.. Bovenop de dijk ligt een prachtig fietspad en op het vroege tijdstip van deze vrijdag is het er heerlijk rustig met een tempo van 40 in het uur ben ik richting Zaltbommel gereden. In de hoogspanningsmasten waar een aantal jaar geleden nog een helikopter in is blijven hangen, huizen nu ooievaars die druk bezig waren met het maken van nesten.

Bij Zaltbommel ben ik de Waal weer overgestoken en aan de andere kant de dijk weer op richting Gorinchem. Halverwege de dijk ben ik naar het noorden afgebogen, maar door asfalteringswerkzaamheden  liep ik hopeloos vast. Ik werd alle kanten opgestuurd en het viaduct over de A15 en de Betuwelijn was moeilijk te vinden. Na een half uur keren en draaien, verscheen er plots een bord Leerdam en heb ik even vol gas geven. Vanaf Leerdam door de polder weer richting Vianen en daar de Lekbrug weer over.

Iets over elven was ik na 130 KM weer thuis. 

Ritje met Marcel

Afgelopen vrijdagmiddag met Marcel teruggereden richting Nieuwegein.

Vorige week had ik hem de route door Nieuwegein uitgelegd en daarbij bleek dat we bijna naast elkaar werken.

Marcel wilde vrijdag wel wat extra kilometers maken en is tot Maarssen met mij meegereden. Daarna ging hij door richting Amersfoort en ik ging op huis aan.

Het was voor het eerst dat ik achter een velomobiel reed en nu zie je pas hoe vreemd je door een bocht gaat. Mijn collega’s hadden mij dat ook al een keer vertelt. Een haakse bocht gaat niet echt vloeiend, maar meer van klabang daar gaat ie.

Voorbij Abcoude stopte Marcel nog een keer voor een prachtige koeienfoto en al rijdend wist hij er nog een van mij te maken.

Eenmaal langs het kanaal ging het in een rustig tempo richting Breukelen. Na het viaduct kreeg hij het echter op zijn heupen en vloog er vandoor. Ik peddelde nog op het klein blad en tegen de tijd dat ook ik de 53 had geschakeld was hij al een eind weg. Met 54 in het uur vlogen we toen langs het kanaal. Heerlijk om zo makkelijk zo hard te gaan.

Om mijn hoofd bij dit soort snelheden te beschermen heb ik afgelopen weekend een helm gekocht. Je weet immers maar nooit.

Bij Maarssen was het uit met de pret en ging Marcel richting Amersfoort.

Zondagsritje

Afgelopen zondagochtend een heerlijk ritje gemaakt. Niet wetende waar ik heen zou fietsen ben ik maar oostwaarts gegaan. Richting Schalkwijk en verder naar Leersum. Er waren veel bukfietsers op de weg, maar die ging ik moeiteloos voorbij, even aanzetten en je ziet ze kleiner worden in de spiegels.
Om het klimmen te vermijden heb ik de provinciale weg richting Rhenen gevolgd. Na Elst begint er een prachtig glad fietspad. Echter bij de 1^e rotonde houdt dit even plotseling op als dat het begon. Er zat maar een ding op, oversteken en aan de andere kant de weg het fietspad vervolgen. In Rhenen ben ik de Rijn overgestoken en ben over de dijk teruggereden naar Vianen. Met een constante gang van 43 a 44 km per uur ben ik als een formule 1 coureur door de bochten gegaan, heerlijk.

Na 100 kilometer klom ik voldaan en zeiknat van het zweet weer uit de Velomobiel.

Het wordt tijd voor een GPS, dan kan ik de routes ook laten zien. Iemand nog tips?

Velomobiel en molens

Naast mijn baan op kantoor ben ik ook vrijwillig molenaar. Afgelopen zaterdag was ik te gast op de Nieuwe Molen in Veenendaal. Mijn motor is afgelopen vrijdag opgehaald door zijn nieuwe eigenaar, dus moest ik met Quest. Om 7.15 ben ik ingestapt en via Doorn, Leersum en Overberg naar Veenendaal gefietst.

In het dorp Leersum zit een korte helling om de Heuvelrug over te steken. Het klimmen met de Quest blijf ik toch lastig vinden. Dat gaat met de racefiets toch makkelijker. Eenmaal boven ging ik als een kogel weer de helling af, de maximale snelheid gaf 70 KM per uur aan.

Om 8:30 arriveerde ik bij de molen. De vaste molenaar had verplichtingen in het plaatselijke museum omdat de molen dit jaar 100 jaar bestaat en daar een expositie over de molen is. De molen komt net uit een 9 maanden durende restauratie en moest gekuisd worden. Rond de molen is een nieuwe fundering aangebracht, alle voegen zijn vernieuwd en binnen is er het nodige houtwerk vervangen en is er nieuw stucwerk aangebracht.

Met de hulp van een viertal maatschappelijk stagiaires en een leerling molenaar waren rond drie uur diverse kasten, de steenkoppels en de ramen weer schoon. Komende week kunnen de voorraden weer naar binnen en het winkeltje kan weer worden ingericht.

Om half 5 ben ik weer richting Nieuwegein vertrokken, het was nu een stuk drukker op de weg, dus de snelheid heb ik maar wat lager gehouden. Nadat ik Leersum weer was gepasseerd kon ik in de polder weer wat gang maken en was ik tegen zessen weer thuis. Weer 90 kilometer weggetrapt.

In de maand maart ben ik met mijn kilometerstand net boven de 1000 kilometer uitgekomen.

De griep heeft me zo’n 300 kilometer gekost, maar die ga ik de komende weken goedmaken.