Schreef ik maandag op Facebook nog dat ik twee brommers passeerde met 52 km per uur. Nou de rest van de week zat dat er dus niet in. Woensdagochtend hing er een dikke mist, hierdoor moest het vizier van de racekap open en loop ik nu met een stijve nek. De koude lucht deed de spieren geen goed. Eerst had ik achter in de tuin al de achterband moeten vervangen, 5:30 was het. Al met al geen geweldige rit dus. Woensdagmiddag terug, was het in Amsterdam heerlijk weer. Toen ik echter bij Driemond het AR kanaal oppikte, hing er drie kilometer naar het zuiden een dikke grijze muur op mij te wachten. Weer dichte mist. Koude en vochtige lucht kleeft aan de Quest als de zuignappen van een inktvis en ik had de grootste moeite om de 40 kilometer op de teller te krijgen. Om de knieƫn te ontzien draai ik in de kou altijd een kleiner verzet (57-16), al zullen sommige van jullie dit nog zwaar vinden. Ook vrijdag ging zowel de heen als terugrit weer door de mist. Komende week lijkt het iets warmer te worden, dus misschien gaat de snelheid dan ook weer iets omhoog.
Morgen even wat onderhoud aan de remmen doen en de banden controleren, dan kunnen we er weer tegenaan. Volgend weekend leg ik er 2 nieuwe voorbanden op, om zo problemen tijdens de OBT geen problemen tegen te komen.
Ik ben wel benieuwd of de club uit NH nog via Vianen richting het zuiden gaat fietsen.
zaterdag 14 december 2013
zaterdag 7 december 2013
Rust
Het is rustig met bloggen de laatste weken. Er gebeuren weinig spannende dingen tijdens het fietsen. Ik trap hoofdzakelijk woon werk kilometers. In het donker heen en met de schemer weer richting huis.
Twee weken geleden ben ik nog een ritje naar Kinderdijk wezen maken, maar dat viel wat tegen. Het was namelijk de hele week prachtig weer, alleen die zaterdag zat alles potdicht van de mist. Geen foto's kunnen maken, want er was geen molen te zien.
Afgelopen week de woon werk route terug een keer in het donker gereden en dat is toch raar. Op de heenweg weet ik in het donker elke knik en hobbel te vinden, maar terug in het donker is toch anders.
Een paar keer twijfelde ik of ik al bij een bocht was, maar moest ik nog een stuk verder rijden. Er kwam mij langs het kanaal ook nog een ligger tegemoet, wat een fel licht hebben die gasten. Ik zag hem passeren, maar kan niet zeggen of het een Quest of een Mango was, te donker en te snel.
De kilometers voor dit jaar schieten aardig op, ik wil proberen om de 14.000 kilometer te halen. Er moeten er de komende weken nog een kleine 800 worden weggetrapt. Met de rit naar Tilburg voor de OBT zou dit geen probleem moeten zijn.
Twee weken geleden ben ik nog een ritje naar Kinderdijk wezen maken, maar dat viel wat tegen. Het was namelijk de hele week prachtig weer, alleen die zaterdag zat alles potdicht van de mist. Geen foto's kunnen maken, want er was geen molen te zien.
Afgelopen week de woon werk route terug een keer in het donker gereden en dat is toch raar. Op de heenweg weet ik in het donker elke knik en hobbel te vinden, maar terug in het donker is toch anders.
Een paar keer twijfelde ik of ik al bij een bocht was, maar moest ik nog een stuk verder rijden. Er kwam mij langs het kanaal ook nog een ligger tegemoet, wat een fel licht hebben die gasten. Ik zag hem passeren, maar kan niet zeggen of het een Quest of een Mango was, te donker en te snel.
De kilometers voor dit jaar schieten aardig op, ik wil proberen om de 14.000 kilometer te halen. Er moeten er de komende weken nog een kleine 800 worden weggetrapt. Met de rit naar Tilburg voor de OBT zou dit geen probleem moeten zijn.
maandag 4 november 2013
Bloggen?
Het is de laatste weken rustig op mijn blog.
Oorzaak is dat er weinig nieuws te melden is, ik rijd de laatste weken alleen
maar woon-werk ritten. ’s Morgens in het donker is er niets te zien behoudens
wat wegspringende konijnen. ’s Middags naar huis ligt het A-R kanaal aan mijn
linkerhand en heb ik bij Breukelen alleen maar rekening te houden met
wegspringende scholieren, die vrijuit bellend de hele weg in beslag nemen.
Op zondag 3 november ben ik wel begonnen aan
een ontspannen rit. Het weer sloeg echter nogal snel om en hagelbuien werden
mijn deel. Bij Haastrecht ben ik omgekeerd en voor de wind weer naar huis
gereden. Ik had wel medelijden met alle bukkers, want die hadden zich ook laten
verrassen door de weersomslag. Ik zag jaloerse blikken, want deze jongen zat
heerlijk weggestopt onder zijn racekap, terwijl zij als natte katten op de
fiets zaten.
vrijdag 27 september 2013
Afscheid
Vorige week zag ik je van een afstand nog staan,
Maar je lichten zijn reeds uitgegaan.
Je silhouet dat tegen de einder afsteekt,
Iets dat men niet snel vergeet.
Die o zo traditionele stalen boog
Die springt bij zonsopgang zo in het oog
Je betonnen pijlers stevig in het veen verankerd
Zijn met de blauwe binten ook al van vorm veranderd
Slechts drie kilometer bij je vandaan
Heb ik je opvolger al zien staan
Vanuit jou positie is ze niet te zien
Maar ze ligt net door de bocht, anders krijg je argwaan
misschien
Er wordt daar nog druk gelast en gepolijst
Maar ze voldoet aan alle regels die deze tijd vereist
Breder en hoger zal ze zijn als ze er eenmaal ligt
En doet dan net als jou wel 100 jaar haar plicht
Nog 6 keer zal ik onder je door rijden
Alvorens de slijptollen je in stukken zullen snijden
Ik weet niet of het wel zo gezond is al dat fietsen, maar
dit ontsproot dus deze morgen aan brein toen ik richting Amsterdam reed.
Volgend weekend zal de Weesperbrug worden vervangen door een
nieuw exemplaar. Voor mensen die dan willen fietsen, het fietspad zal ter
hoogte van Driemond het hele weekend zijn afgesloten. Omrijden dus via Abcoude,
u bent gewaarschuwd.
maandag 16 september 2013
Windsprong
Afgelopen zaterdag een dag als vrijwillig molenaar actief geweest in Veenendaal op de Nieuwe Molen. Het zou een pittige dag gaan worden, niet alleen qua bezoekers (monumentendag), maar ook qua weer. De weerkaarten van het KNMI lieten op vrijdag al zien dat er een lagedrukgebied over het midden van het land zou trekken. Op zaterdagmorgen stond het ingetekend dat het wat meer langs de kust zou trekken. Ook zouden er achtereenvolgens een warmte-, kou- en occlusiefront over trekken.
(Een occlusiefront is een front, waar het koufront het warmtefront van de depressie heeft ingehaald.)
Om 9 uur de molen opgezeild, met een zuidenwind. We zouden tarwe gaan malen, dus zijn we gaan malen met 4 volle zeilen. De wind was de hele dag wat vlagerig. Op de molen liepen ook nog 4 MIO's rond (Molenaars In Opleiding), ik had het dus druk en was veel aan het traplopen in deze grote molen.
Je moet namelijk op nogal wat zaken letten: zit er nog genoeg tarwe in het kaar, is het product nog van de juiste kwaliteit, blijven de bezoekers overal vanaf, die willen namelijk weleens per ongeluk een schuif dichtdrukken, waardoor er geen tarwe meer tussen de stenen terecht komt.
En dan is er nog het weer, in de opleiding is dit een heikel punt waar veel mensen op afhaken. We hebben dan ook veel naar de lucht staan turen. Rond 14:30 was het dan zover, in het westen werd het donker het occlusiefront kwam eraan. De 4 MIO's waren echter zo druk met het geven van rondleidingen, dat ze zelfs mijn geroep niet hoorden om dit natuur fenomeen mee te maken.
Terwijl aan de grond de wind nog uit het zuiden stond, kwamen de wolken reeds uit het noordwesten aan stuiven. De molen begon duidelijk langzamer te lopen en ook de zeilen begonnen tegen de heklatten te slaan. Voor mij het teken om de molen stil te zetten. Toen de bui losbarstte draaide de wind in een tijdbestek van 3 minuten van zuid naar noordwest en trok aan tot een windkracht 5. Na het kruien van de molen konden we het laatste beetje tarwe malen met 2 halve zeilen.
Als toetje kwam Robert-Jan Bakker nog op bezoek, omdat hij tegen sluitingstijd kwam kreeg hij wel mooi de VIP rondleiding, die is van de kelder tot boven in de kap.
(Een occlusiefront is een front, waar het koufront het warmtefront van de depressie heeft ingehaald.)
Om 9 uur de molen opgezeild, met een zuidenwind. We zouden tarwe gaan malen, dus zijn we gaan malen met 4 volle zeilen. De wind was de hele dag wat vlagerig. Op de molen liepen ook nog 4 MIO's rond (Molenaars In Opleiding), ik had het dus druk en was veel aan het traplopen in deze grote molen.
Je moet namelijk op nogal wat zaken letten: zit er nog genoeg tarwe in het kaar, is het product nog van de juiste kwaliteit, blijven de bezoekers overal vanaf, die willen namelijk weleens per ongeluk een schuif dichtdrukken, waardoor er geen tarwe meer tussen de stenen terecht komt.
En dan is er nog het weer, in de opleiding is dit een heikel punt waar veel mensen op afhaken. We hebben dan ook veel naar de lucht staan turen. Rond 14:30 was het dan zover, in het westen werd het donker het occlusiefront kwam eraan. De 4 MIO's waren echter zo druk met het geven van rondleidingen, dat ze zelfs mijn geroep niet hoorden om dit natuur fenomeen mee te maken.
Terwijl aan de grond de wind nog uit het zuiden stond, kwamen de wolken reeds uit het noordwesten aan stuiven. De molen begon duidelijk langzamer te lopen en ook de zeilen begonnen tegen de heklatten te slaan. Voor mij het teken om de molen stil te zetten. Toen de bui losbarstte draaide de wind in een tijdbestek van 3 minuten van zuid naar noordwest en trok aan tot een windkracht 5. Na het kruien van de molen konden we het laatste beetje tarwe malen met 2 halve zeilen.
Als toetje kwam Robert-Jan Bakker nog op bezoek, omdat hij tegen sluitingstijd kwam kreeg hij wel mooi de VIP rondleiding, die is van de kelder tot boven in de kap.
vrijdag 13 september 2013
Herfstrit?
Reden we vorige week nog met temperaturen van rond de 30
graden, inmiddels heeft de herfst zijn intrede gedaan. Met ons zeeklimaat is
dat natuurlijk allemaal best te begrijpen.
Ik had dinsdagavond uit voorzorg de voorbanden al vervangen
voor nieuwe exemplaren, want de huidige kojaks zaten er al 5.000 kilometer
onder en waren al redelijk vierkant geworden.
Ik wilde niet het risico lopen dat er met het natte wegdek
steentjes door het rubber zouden prikken. In verband met het weer ook gelijk de
racekap van zolder gehaald, zodat ik in ieder geval lekker droog zit.
Na de overvloedige regen van dinsdagavond en een deel van de
nacht. Vanmorgen om kwart voor zes in de Quest gekropen. Kap erop en rijden
maar. De snelheid zat er echter totaal niet in, want de fietspaden lagen
bezaaid met taken. Ben zelfs nog een paar keer uitgestapt, omdat het fietspad
totaal geblokkeerd was door afgewaaid hout. Ik besloot om maar via Abcoude te
rijden, maar ik kreeg totaal geen gang in de fiets. Eerst dacht ik, dat ligt
aan de wind, maar die stond er nauwelijks. Iets verderop voelde ik de
achterkant van de fiets in de bochten dweilen, een lekke achterband dus.
Net voor het AMC de Quest op zijn kant en een nieuwe binnen-
en buitenband erom gelegd. Op kantoor bij TL-licht de binnen- en buitenband
nagekeken, bleek er toch een steentje door het loopvlak heen gekomen te zijn.
Het was de 1e lekke band sinds lange tijd en pas
de 3e lekke achterband en dat na bijna 35.000 kilometer Quest
rijden.
Op de terugweg lekker een NW wind in de rug, dus volle bak
naar huis gereden. Net na Breukelen zag
ik nog een brommer opduiken in mijn spiegel, maar door de snelheid nog wat te
verhogen (58 km p/u) wist ik hem tot aan Utrecht voor te blijven.
Daar zit helaas een haakse bocht en moet de snelheid er
helemaal uit. Het leverde wel een opgestoken duim op , altijd lekker.
maandag 9 september 2013
Stilte
Er was weinig te melden om te bloggen. Lekker 3 weken op
vakantie geweest naar de Franse Alpen in de buurt van Gap. Heerlijk door de
bergen gewandeld, gezwommen en vooral niet gefietst. Inmiddels zit ik alweer in
de 3e werkweek en is het woon-werk fietsen weer in volle hevigheid
losgebarsten. De 1e week na de vakantie ruim 550 kilometer
weggetrapt, het lichaam moest weer even wennen aan de Quest, want ik had
behoorlijk zere bilspieren.
Ook in de tweede week bleef ik hier last van houden en nader
onderzoek leerde dat het zitje op mijn stoel niet helemaal goed lag. Hierdoor
kwam er kennelijk een zenuw klem te zitten in mijn bil, waardoor het fietsen na
een kilometer of 20 pijn begon te doen. Dit probleem heb ik inmiddels weer
opgelost.
Mijn voorbanden zijn deze week ook aan vervanging toe. De
Kojaks zijn niet meer rond, maar beginnen vierkant te worden en er zitten
behoorlijk wat scheurtjes in. Met het droge weer van de laatste tijd is dat
niet zo’n heel groot probleem, maar nu de wegen er weer nat bijliggen heb ik
toch graag vers rubber onder de Quest.
Op mijn woon-werk route zijn inmiddels ook de werkzaamheden
gestart om in het voorjaar van 2014 de Weesperbrug te gaan vervangen. De nieuwe
brug is vorige week op pontons gearriveerd en wordt ter hoogte van Nigtevegt
verder af gebouwd.
Komend weekend is het dan monumenten weekend, zaterdag a.s.
zal ik de gehele dag als molenaar te vinden zijn op de Nieuwe Molen in
Veenendaal. Uiteraard ga ik er per fiets naartoe.
Ik nodig jullie uit om eens langs te komen, want er zijn
allerlei activiteiten in en rond de molen. (mobiele bakkerij, imker,
midwinterhoornblazers). Geopend vanaf 10:00 uur.
Abonneren op:
Posts (Atom)