Ontmoeting

Na elkaar afgelopen winter voorbij te zijn gereden. Robert-Jan verblinde mij dusdanig dat ik op een konijn leek dat alleen maar in de koplampen kon kijken.

Stonden we 22 juli om 05:55 (volgens afspraak) tegenover elkaar onder de Prins Clausbrug. Wat opviel was de vrijwel zelfde bouw en we gaan blijkbaar naar dezelfde kapper (T. Deuse)

Robert-Jan rijdt zijn route Leiden-Utrecht v.v. vaak midden in de nacht en het is ook nog eens 65 kilometer enkele reis. Ik rijdt de route Nieuwegein-Amsterdam v.v. slechts 45 kilometer. Het stuk weg dat we elkaar kunnen passeren is al met al niet langer dan een kilometer of twee, dus vaak kom je elkaar niet tegen, dit was in twee en half jaar de tweede keer.

Na een minuut of 5 ging hij richting Utrecht en ik richting Amsterdam.

Omdat de kinderen schoolvakantie hebben probeer ik nu iedere dag naar mijn werk te fietsen. De kilometers tikken op die manier lekker door, 450 per week. Het is wel warm, maar de rijwind en de schaduw van de bomen langs het kanaal maken e.e.a. wel dragelijk. Vanmorgen (dinsdag) heb ik nog een foto geschoten van een opkomende zon boven de mist die over de weilanden hangt.   

                

Ik begin al wel te merken dat de dagen weer korter beginnen te worden. ’s Morgens tijdens het ontbijt om 05:30 moet het licht weer aan.

Bruggen

Vanmorgen eens een fototoestel meegenomen tijdens de WW rit. Het was een prachtige ochtend met een strak blauwe hemel. Een heel verschil met dinsdagmorgen toen het mistig was langs het kanaal en het wel leek of we richting herfst gingen.

Ik heb de bruggen vastgelegd die ik passeer op mijn rit richting Amsterdam. Op de plek waar ik het AR kanaal oppak staat de Prins Clausbrug, iets verderop passeer ik de Meernbrug (geen foto).

Prins Clausbrug

  

Net voor het bereiken van het industrieterrein Lage Weide liggen er 4 bruggen vlakbij elkaar. De voorste ligt hier nog niet zo heel lang, daarachter verstopt ligt de spoorbrug (Utrecht – Rotterdam/Den Haag). Achter deze bruggen zijn nog twee spoorbruggen zichtbaar, deze liggen in de Demkabocht van het AR kanaal.

 

4 Bruggen in een foto

Na het passeren van het industrieterrein vervolg ik mijn weg langs het kanaal en passeer achtereenvolgens het viaduct van de Zuilense ring (geen foto) en kort daarna de Maarssense brug.

Maarssense brug

Vijf kilometer verder (7/8 minuten fietsen) ligt er bij Breukelen alweer een brug. Deze brug zal binnenkort worden opgetild, omdat hij te laag is.

 

Brug bij Breukelen

Weer 6 kilometer verderop bereik ik de Loenense brug om mijn rit langs het kanaal 9 kilometer verderop te beëindigen bij de Weesperbrug. Hier zie ik heel af en toe weleens een velomobiel mijn pad kruisen.

De laatste twee bruggen worden volgend jaar vervangen door nieuwe exemplaren, omdat ze te laag en te smal zijn.

Loenensebrug

 

 

De bruggen zijn ook een mooi ijkpunt om te zien of ik nog op schema rij. Om 05:55 de Prins Clausbrug en meestal rond 06:35 passeer ik de laatste in Weesp zo’n 30 kilometer verderop.

 

 

Weesperbrug

 

 

 

 

 

 

 

Vorige week las ik in de krant dat er  plannen zijn om ter hoogte van Nigtevegt een fietsbrug te realiseren over het kanaal. Gezien de huidige economie zal dat voorlopig wel een plan blijven. Het moet namelijk niet te druk worden op het fietspad langs het kanaal.

In deze tijd rijden er vooral ’s middags veel mensen en die schrikken soms behoorlijk als ik langs kom stuiven. Het is vooral oppassen met tegemoet komende fietsers, want velen zijn bezig met andere zaken dan op de weg te letten. Inhoud accu controleren, GPS, GSM, muziek opzoeken of gewoon om zich heen aan het kijken.

Rust door borrelnootjes

Vreemde titel, als je verhaal leest valt het wel mee. Vorige week woensdag een paar borrelnoten tot mij genomen, maar een kies was het daar niet mee eens, want daar brak een stukje vanaf. Niets aan de dacht ik, dus een afspraak met de tandarts gemaakt. Gisteren bij de tandarts langs en die had slecht nieuws. Ik moest maar een afspraak maken met de kaakchirurg om het geheel gelaten verwijderen. Gelijk gebeld en vandaag kon ik terecht, met lood in de schoenen vanmorgen richting ziekenhuis gegaan.
Na 45 minuten wachten was ik dan aan de beurt en weer 30 minuten later stond ik weer buiten. De kies zat erg vast in de kaak en gaf zich niet zomaar gewonnen.

Gevolg is wel dat ik de eerste paar dagen niet met de fiets naar het werk mag, want
 dat is me verboden. Ook tillen en nog zo wat van die alledaagse dingen zijn voorlopig even niet toegestaan.

De kaakchirurg had trouwens wel een leuke benaming voor de Quest. Normaal noemt iedereen het een banaan, maar hij sprak over een stofzuiger. Die kende ik nog niet.

gewoontjes

Er is niet veel te melden uit Nieuwegein. Druk bezig geweest met het voorbereiden van de verbouwing die maandag gaat beginnen. Ik zit hier nu op een kale zolder.
De WW ritten gaan natuurlijk gewoon door, dus de kilometers tikken lekker door. Voor volgend jaar heb ik me voorgenomen om ook eens aan de 1 uurs mee te gaan doen. Zal wel met een bijna standaard Quest worden, maar ik wil wel eens zien hoever ik kom zonder allerlei fratsen aan mijn fiets.
Zelf heb ik het gevoel dat ik met een open Quest harder kan, dan wanneer ik onder de kap of onder de schuimdeksel zit. Zal wel tussen de oren zitten, maar mijn lichaam kan zich veel beter koelen.

Als ik de verhalen op de diverse blogs lees, gaat het hard, want een gemiddelde van 57 km per uur is natuurlijk heel hard. Ik ben daarom wel benieuwd wat voor een verzet deze mannen rond draaien, want met een 53 blad voor lijkt het mij bijna niet mogelijk om zo hard te rijden. Je been tempo ligt dan zo hoog, dat houdt je nooit een uur vol. Al doet adrenaline natuurlijk een hoop met een mens.

Deze week heb ik de snelheid ook nog even getest langs de provinciale weg van Bergambacht naar Krimpen a/d IJssel, hier ligt een prachtig glad stuk asfalt. Onder de schuimdeksel haalde ik een snelheid van 54km en die kon ik redelijk lang vasthouden. De komende tijd zal ik ook eens gaan kijken welke banden sneller zijn onder de Quest voor de uurs wedstrijd. Robert-Jan heeft geloof ik wel snel materiaal om de velgen liggen, maar ik weet niet of die bij mij passen, want ik rijd nog met de oude velgen.

Snelheid maken

Ik lees overal verhalen van mensen die snelheid in de benen willen krijgen. Nu ben ik een fietser die erg op gevoel rijdt. Geen hartslagmeter, geen GPS toestanden in mijn Quest. Dat vindt ik soms wel jammer, want ik kan mijn route nooit eens mooi tonen op mijn blog.

Na mijn rondje IJsselmeer wordt het voor mij ook tijd om weer snelheid in de benen te krijgen. Met de woon-werk ritten ligt mijn snelheid langs het AR Kanaal meestal rond de 45 km per uur, maar het moet natuurlijk harder kunnen. Afgelopen zondag de stoute schoenen maar eens aangetrokken om 1.5 uur te gaan zitten buffelen.

Mijn route liep van Nieuwegein richting Montfoort, Oudewater, Haastrecht naar Schoonhoven vandaar weer terug naar Nieuwegein. Bijelkaar is dit +/- 60 km fietsen. Iets voor 9 uur ben ik vetrokken met als belofte dat ik om half 11 weer thuis zou zijn, want we moesten om 11 uur ergens naartoe. De eerste 5 kilometer even gebruikt als warming up, die wel meetelde in de gemiddelde snelheid over de hele rit.

Er stond overigens een stevig wind te blazen uit het zuidwesten, die had ik eerst tegen, maar dat weerhield mij er niet van om de Quest richting de 46 kilometer per uur te jagen, de dorpjes werden overigens met gepaste snelheid gepasseerd. Voorbij Haastrecht lag de gemiddelde snelheid op 39.8 kilometer per uur. Met tegenwind en dorpen die ik doorkwam was ik niet geheel ontevreden.

Vanaf Haastrecht kon ik de snelheid goed omhoog gooien de route langs de Vlist is er een met veel bochten, maar er ligt snaar strak asfalt, de snelheden liepen hier al op tot 55 km per uur. Groepen wielrenners werden letterlijk ter plaatse gelaten.

Ik moest nu alleen nog even door en langs Schoonhoven, dat houdt wat op, maar ik heb geprobeerd zo hard mogelijk door te trekken. En dan komt de Lekdijk richting Nieuwegein. Tot aan Jaarsveld is hij op twee lastige bochten uitstekend te rijden. Voor de wind lag de snelheid continue op 58 km per uur. Bij Jaarsveld liggen drie verschrikkelijk drempels en die neem ik niet harder dan met 20, daarna nog twee lastige knikken en dan is het rechttoe rechtaan naar Nieuwegein. Ik had de smaak nu goed te pakken en perste er op het laatste stuk een nieuwe topsnelheid uit. De teller gaf 65 km aan, nooit eerder reed ik op het vlakke zo hard. (verzet 57-12). Gedurende meer dan twee kilometer was ik in staat om de Quest boven de 60 kilometer per uur te houden. Het laatste stuk door Nieuwegein de snelheid teruggebracht naar meer normale snelheden en op 3 kilometer voor huis afgeklokt. Ik kwam uit op een gemiddelde van 43.4. Heb er helaas geen foto van gemaakt, want ik had geen camera bij me.

Bij thuiskomst ben ik nog even in de fiets blijven zitten om de beenspieren nog wat ontspanning te geven.

Vanmorgen tijdens mijn rit naar Duivendrecht voelde ik de benen wel. Ik heb nog geprobeerd om weer hard te rijden, maar werd afgeleid door twee prachtige bijzonnen links en rechts van de zon. Ik zat dus meer omhoog te turen dan op de weg te letten, maar die was deze ochtend erg leeg.

Rondje IJsselmeer

Zoals al aangekondigd zou het rondje op 7 juni op de agenda staan en zo is het uiteindelijk ook gebeurt. De weersverwachting was goed. 's Morgens een windkracht 2 uit NO, in de loop van de dag en in het Noorden zou er echter wat meer wind staan.

De wekker had ik om 5 uur gezet en na het ontbijt en het vullen van de bidons zat ik om 05:20 in de fiets. De rit ging eerst richting  Zeist en Soest richting Eemnes. Om iets voor zeven uur draaide ik de welbekende Vogelweg op. Hier was echter pas het gras gemaaid en ook de bomen die er staan verliezen het nodige hout, echt lekker snelheid maken zat er het eerste stuk niet in. Toen de ergste rommel verdwenen was heb ik een snelheid van rond de 38 aangehouden. Mijn gemiddelde kon eindelijk gaan klimmen.
Bij Swifterband heb ik na drie uur fietsen een korte stop gemaakt (10 minuten). Even de benen strekken en een paar krentenbollen naar binnen gewerkt. Ik wilde het dorp mijden, dus op richting provinciale weg. Hier stonden echter een paar hekken waar ik niet langs kon zonder uit de fiets te klimmen. Hierna snel via de Ketelbrug de Noordoostpolder ingedoken.

Ketelbrug

Via Nagele naar Emmeloord en door naar Lemmer.

Kunst na de Ketelbrug

Bij Lemmer lag nog een prachtig jacht te wachten op zijn eigenaar. De naam van het schip luidde Utopia en dat zal het voor mij altijd wel blijven.

Iets voorbij Lemmer kon ik voor het eerste een blik op het IJsselmeer werpen, op de Ketelbrug lukte dat niet, omdat de vangrail precies in mijn blikveld zat.

Eenmaal in het Friese aangekomen ben ik in een ruk doorgereden tot het begin van de Afsluitdijk bij Cornwerd. Hier was ik rond 11 uur. Vanaf nu zou ik de wind meekrijgen en dat was ook te zien aan de zwaaipalen, die allemaal erg gunstig voor mij stonden. Na weer een paar krentenbollen en het wisselen van lege bidons had ik nog een gesprek met een paar Friezen die achter mij parkeerde. Moeder en zoon gingen over de Dijk heen naar Den Oever en opa pikte ze daar weer op, dat moet een makkie zijn geweest.

Cornwerd Afsluitdijk

Met een heerlijk windje in de rug begon ik om 10 over 11 aan de oversteek, wat een heerlijk fietspad ligt daar toch, ik ben maar een hobbel tegengekomen. Om 10 voor 12 was ik al aan de overkant, daar moest ik wel even voor de brug wachten. Net na de brug kwam ik nog een blauwe Mango tegen, Gerrit zocht de oprit naar de Afsluitdijk, hij reed Marcel Beekmans tegemoet. Ik heb hem niet gezien, maar blijkbaar had hij zich bij de benzinepomp verstopt.
Na nog een korte stop bij bakker Slijkman in Wieringenwerf (puddingbroodjes)heb ik koers gezet naar Nieuwegein. Iets over half vier was ik weer thuis en had ik 335 kilometer weggetrapt. De fietstijd bedroeg 9 uur en 15 minuten.
Moe maar voldaan ben ik om half 11 naar bed gegaan en heb even een nachtrust van 10 uur gepakt.

Daar sta je dan

Een leuke titel om mee te openen, want ik stond er echt. Toen ik woensdagmiddag weer naar huis wilde rijden zag ik het al. De Quest stond er scheef bij en jawel, rechtsvoor stond de band plat. Het valt mij trouwens op dat ik vaker een lekke band heb als ik de Quest niet gebruik, dan wanneer ik er daadwerkelijk mee fiets. De laatste 4 lekke banden had ik steeds als ik wilde vertrekken.

Met een minuut of 7 was het euvel weer verholpen en kon ik mijn weg vervolgen, wel was ik nog even gesnapt door een collega die alles heeft vastgelegd op de gevoelige plaat.

 

Het rondje IJsselmeer zit eraan te komen en staat nu voor 7 juni op de agenda. Het weerbericht voor die dag ziet er op dit moment goed uit. 20 graden en een zwakke wind uit het noorden. Ik schat dat het 325 kilometer fietsen wordt, e.e.a. moet dus in een uur of 10 te rijden zijn. De vertrektijd zal in de buurt van 5 uur ’s morgens zijn.