Herfst in augustus

Wat een weer vandaag, vanmorgen om 6 uur regende het, er stond bijna geen wind.

De regen hield mij gezelschap tot ik mijn bestemming in Duivendrecht had bereikt. Dit was voor mij de eerste regenrit sinds begin maart. Met de kap erop hou ik de regen wel buiten, maar mijn lichaamswarmte ook. Ik stap dus alsnog nat uit. Vorige week ben ik er trouwens achter gekomen dat ik de kap ook in de fiets kwijt kan, dat scheel weer wat zweten op de iets warmere dagen.

Terug naar huis stond er gisteren een krachtige wind. Langs het Amsterdam-Rijn kanaal was ik bang om de kap te verliezen, maar klittenband is toch sterker dan je denkt. De wind stond vol op de zijkant van de Quest te beuken, maar ik wist toch nog een snelheid van boven de 40 aan te houden. Bij Breukelen draait het kanaal iets naar het zuidoosten en met de wind schuin van achteren lopen de snelheden fors op, tegen de 60 km p/u stormde ik Utrecht binnen heerlijk.

Van mij mag het nog even zomer worden, want ik wil eigenlijk nog een keer naar Ameland met de Quest.

Bijna raak!!

De 1^e aanrijding was afgelopen vrijdag bijna daar.

Terugrijdend vanuit Amsterdam kwam mij ter hoogte van Nieuwegein een snorfietser tegemoet. De bestuurder een +/- 25 jarige jonge man (een Jojo mens zou mijn dochter zeggen ivm zijn petje) was druk bezig met zijn telefoon. De afstand bedroeg nog een kleine 200 meter, maar ik had al de indruk dat ik op dit moment niet het belangrijkste was voor deze meneer. We kwamen toch met een snelheid van +/- 60 km per uur op elkaar af, dus die 200 meter werd rap kleiner en het fietspad voor mij steeds smaller want de snorfiets kwam steeds meer op mijn helft van het fietspad terecht.

Kortom de claxon vol indrukken, remmen en de berm insturen, gevolg geen resultaat pas toen ik begon te schreeuwen kwam het bij meneer op om maar eens naar voren te kijken. Ik knalde er nog een paar forse krachttermen achteraan en meneer reageerde nogal boos, want blijkbaar stoorde ik hem nogal.

Ik ben wijselijk maar doorgereden met het besef dat dit toch bijna raak was.

Vakantie weer voorbij

Na drie weken van absolute rust in het zuiden Frankrijk, deze week de draad van het fietsen weer opgepikt. Op zaterdagochtend de banden weer op spanning gebracht en ’s middags even een klein rondje, 40KM , gereden. Het weer was niet best een harde westenwind en zo nu en dan een regenvlaag. Na dit rondje inrijden was het tijd om maandagochtend om 6 uur weer in te stappen en de rit naar Amsterdam aan te vangen. Het is normaal al rustig langs het kanaal, maar in deze weken heerst er een zondagochtend stilte. Je komt werkelijk niemand tegen.

Met dit donkere weer merk je wel dat de dagen alweer korter beginnen te worden. Nog een paar weken en dan moet ’s ochtends de verlichting weer aan.

Zonder al te veel problemen kon ik een redelijke snelheid vasthouden +/- 44 km per uur, dat viel dus niet tegen na drie weken. Op de terugweg ging het nog wat harder, de wind stond gunstig en de 50 km per uur werd weer gehaald.

Omdat de kinderen nog vakantie hebben kon ik dinsdag weer met de fiets naar kantoor. Ik ben een uurtje later vertrokken dan normaal, maar wel in de stromende regen.

Ik hoor van collega’s dat het al weken van dit weer is, dus ik ben blij dat ik er drie weken tussenuit ben geweest.

Morgen gaan we weer op de fiets, goed voor de kilometers.

Gebakken banaan

Maandagochtend om zes uur weer in de fiets, het beloofde een warme dag te worden. De schuimdeksel heb ik daarom maar thuis laten liggen. Normaal heb ik de schuimdeksel altijd bij me, omdat de fiets in Amsterdam in de open lucht staat. Het zou echter droog blijven, dus dat risico heb ik maar genomen.

Met een open fiets en het windje mee ging het met een heerlijk gangetje richting Amsterdam.

In de lunchpauze ben ik binnengebleven, dit ivm de warmte. Als je dan van buitenkomt loopt het zweet van je rug. Om half 4 was het tijd om weer huiswaarts te gaan. Met twee liter water aan boord en niet teveel kleren aan (Wim Schermer tenue), was het goed te doen in de Quest. Dit ondanks een buitentemperatuur van 28 graden. Langs het Amsterdam-Rijnkanaal staan veel bomen, dus er was schaduw genoeg.

Als je dan thuis eenmaal stilstaat valt de hitte als een deken over je heen en dan ben je blij dat je de Quest uit mag, want dan voel je snel als een gebakken banaan.

Vrijdag's ritje

Afgelopen vrijdag vanuit mijn werk naar Schagen gereden. In Schagen woont mijn zus en dit was wel een leuk doel voor een trainingsrit. Vanuit Amsterdam was het een kleine 70 kilometer en daarna nog zo’n 110 om weer thuis te komen.

Om 12 uur van kantoor vetrokken en eerst op het gemak door Duivendrecht en Diemen gereden. Daarna nog 4 kilometer langs het kanaal der kanalen en de bij Schellingwoude de bruggen over. Na de onderdoorgang van de A10 lagen daar de uitgestrekte polders van Noord-Holland op mij te wachten. Ten noorden van de A10 richting het Schouw en vandaar naar Purmerend. Daar de Beemster in, volgens mij een van de mooiste polders van ons land.

Ik neem dan altijd de laatste afslag naar rechts voor de opgang naar de dijk, dit is een heerlijk rustige polderweg. Aan het eind kom je dan op de dijk van het N-H kanaal en rij je Schermerhorn in. Dan via Ursem en Frik naar Verlaat en zo langs de provinciale weg naar Schagen. Om twee uur stond ik op de stoep bij mijn zus. Even twee punten vers appelgebak en wat vocht naar binnengewerkt en om iets over half drie ben ik weer teruggereden richting Nieuwegein. Bij het wegrijden hielp mijn neefje me opgang.

Met een stevige WZW wind weer retour. Exact dezelfde route, geen verassingen behoudens dan wat omleidingen ivm wegwerkzaamheden. Om iets over half zes kwam ik Nieuwegein weer binnengereden. Met een gemiddelde van iets boven de 36 op de teller had ik de 110 kilometer afgelegd.

In totaal vandaag een kleine 220 kilometer weggetrapt

Volgend jaar ga ik misschien maar eens mee doen aan de Cyclo Vision wedstrijden. Eens kijken hoe ver ik kom in drie uur zonder obstakels en dorpjes.

Kilometers

Door de vakantie in mei viel het aantal kilometers een beetje tegen. Daarom heb ik begin van deze maand wat meer weggetrapt. Op vrijdag de standaard 100 kilometer woon-werk verkeer.

Op zondag zou ik naar Sloten gaan om te kijken naar de wedstrijden aldaar. Wel die waren er dus niet, maar daar was ik gelukkig al wat eerder achter gekomen. Ik had naar een site uit 2010 zitten te kijken. Daarom maar een rondje (100km) door het groene hart gemaakt. Gouda, Alphen a/d Rijn, Noorden en zo weer richting Nieuwegein.

Op maandag weer op de fiets naar het werk en dinsdagavond was het zulk lekker weer dat ik besloot om nog maar een rondje te maken. Via Wijk bij Duurstede naar Amerongen en toen door de polder weer terug naar Nieuwegein.

Zo heb ik in de maand juni al bijna 500 kilometer onder de wielen door zien gaan.

Volgende week vrijdag heb ik het idee om na werktijd (12:00 uur) vanuit Amsterdam richting mijn zus in Schagen te fietsen. Daar even wat te drinken en dan weer richting Nieuwegein te fietsen. Eens kijken of ik dan één van de honderd velomobielen, of strada’s tegenkom in de polders.

Vragen en antwoorden

Ik merk dat mijn blog goed wordt gelezen.

Mijn klachten van verkrampte bilspieren, komt waarschijnlijk door het feit dat de fiets niet helemaal goed afgesteld staat. Nu moet ik zeggen dat ik niet altijd kramp heb, maar meestal als ik een week niet in de Quest heb gezeten.

Behoudens af en toe een verkrampte bilspier lijkt er niets aan de hand. Ik krijg geen last van mijn knieën, want dan is er echt iets mis.

Vraag is dus, is er een manier om de Quest exact op maat te krijgen. Bij racefietsen wordt alles opgemeten. Binnenbeen maat, lengte van je romp, je armen. Als vanzelf krijg je dan een op jouw maat afgestelde fiets.

Toen ik mijn Quest ging halen werd er alleen gekeken of ik mijn benen ver genoeg kon strekken.

Kortom is hier ook een maatvoering voor.

Van Wim Schermer kreeg ik de tip om in plaats van een 55, meteen naar een 57 blad over te stappen. Een 55 zou te weinig zoden aan de dijk zetten. Omdat ik nogal zuinig ben op mijn knieën denk ik er nu over om mijn lijf nog even te laten wennen aan de ligfiets (na 30 jaar bukfiets) en de 53 nog een jaar te laten zitten. Het lijkt mij wel wat om in de zomer met een 57 te fietsen en in de winter met een 53. Mijn ervaring is dat je door de kou toch al langzamer gaat fietsen, dus waarom zou je dan zo’n enorm verzet rond gaan draaien.

Het is natuurlijk wel een stoer verhaal om tegen mijn wielervrienden te zeggen dat ik een 57-16 ronddraai.

Het blijkt dat dus elk antwoord bij mij weer nieuwe vragen oproept, maar ik ben dan ook nog maar een groentje in deze wereld

Ik heb op het internet gelezen dat er zondag 5 juni een 6-uurs wedstrijd op Sloten is. (kan helaas de site niet meer vinden) Maar de start zou om 10 uur zijn.

Daar fiets ik zondagochtend vanuit Nieuwegein even naartoe om de start en het begin van de wedstrijd te zien. Daarna via een andere route weer naar huis.