Laatste keer

Zojuist Quest 470 de laatste wasbeurt in Nieuwegein gegeven. Morgen volgt er nog een woon werk rit naar Duivendrecht. Zaterdagmorgen gaat het dan richting Dronten. In totaal nog een kleine 200 kilometer en dan scheiden onze wegen. De Q470 blijft achter in Dronten en in Q722 rijd ik weer naar huis. In 37 maanden heb ik ruim 42.000 kilometer weggetrapt en ik rij nog steeds met de eerste ketting, voor een ex bukker als ik is dit ongekend. Ook qua snelheid doet ze het nog goed, woensdag had ik de 60 nog op de teller staan.

Rouw

Nu eens geen bericht over fietsen, alhoewel de foto's op 1 na wel allemaal vanuit de Quest gemaakt zijn.

Afgelopen dinsdag is de molenaar van de Nieuwe Molen in Veenendaal overleden. Bij Hans heb ik ook een groot deel van mijn opleiding mogen genieten. Als teken van rouw hebben de molenaars in de provincie Utrecht de molens in de rouwstand gezet. Ondertstaand de foto's uit de Noord-West hoek van de provincie.

De Oostzijdse molen in Abcoude, molen de Ruiter in Vreeland, de Loenderveense molen in Loenen a/d Vecht, Oukoper in Nieuwer ter Aa, Kortrijkse Molen in Breukelen en tot slot de Oudegeinse molen in Nieuwegein. Meer foto's volgen later.

Het zit niet altijd mee.

De laatste weken zit het mij allemaal een beetje tegen. Het fietsen gaat op zich wel goed, maar twee weken geleden werd ik overvallen door een ontsteking in mijn kaak. In een mum van tijd had ik een hamsterwang en kon nog net voor het weekend bij de tandarts terecht. Wel werd ik doorverwezen naar de kaakchirurg. Die kies had namelijk al een wortelkanaalbehandeling gehad en er stond ook al een kroon op. Er zat niets anders op dan de kies te laten verwijderen. Welnu dat is zojuist gebeurt, dus ik doe nog een paar dagen rustig aan voordat ik weer los ga.

Een ander probleem wat mij parten speelt is dat ik mijn rechterschouder niet goed kan gebruiken. De klacht heeft alles weg van overbelasting. De oorzaak is zeer waarschijnlijk de beweging die ik moet maken om uit de Quest te komen. Het zogenoemde dippen is waarschijnlijk net teveel van het goede. Ik moet dan ook even bijten als ik uit de Quest stap. Afgelopen weekend ben ik aan de slag gegaan om de hoek in mijn arm wat te vergroten. Mijn linkerhand houd ik nog steeds op de instaprand, maar mijn rechter plaats ik buiten de fiets op een verhoging die ik even snel in elkaar heb geschroefd.

Het uitstappen op deze manier verdiend misschien niet de schoonheidsprijs, maar de pijn is wel een stuk minder. Ik hoop door middel van therapie zo snel mogelijk van de pijn af te zijn. Echter iets wat er maanden over heeft gedaan om zich te uiten ben je niet zomaar even kwijt. Terugkijkend had ik er afgelopen zomer al last van. Als ik op het strand lag en mijn armen achter mijn hoofd legde, kreeg ik mijn rechter elleboog al niet meer op het zand. Het bovenste deel van bovenarm ging dan protesteren.

Verder ben ik geduldig aan het wachten op de nieuwe Quest. Het framenummer is inmiddels bekend en gaat 722 worden.

Februari

De tweede maand van dit jaar zit er alweer op, qua kilometers was het allemaal wat minder.

Er vielen nogal wat fietsdagen uit ivm de te harde wind.

Wat wel fijn is, is dat het ’s morgens langzaam aan weer licht begint worden. Als ik halverwege mijn rit ben, dan zie ik het voorzichtig licht worden in het oosten.

Verder gebeurd er weinig spannends op de WW ritten. Het enige opvallende is dat ik al maanden op de terugweg de wind tegen heb. Een oorzaak van de warme winter die we achter ons hebben. De Kojaks hebben zich prima vermaakt en tot op heden nog geen sneeuw geproefd.

De laatste week ben ik ook begonnen om de snelheid weer omhoog te brengen. Nu de temperatuur weer oploopt tot boven de 10 graden gaat dat allemaal wat makkelijker. Ik heb de route langs het Amsterdam-Rijn kanaal in blokken gehakt en die rijd ik afwisselend hard (50+) en dan weer wat rustiger (40+). Eigenlijk wilde ik gaan trainen voor de 1-uurs race, maar die staat op 28 juni op het programma een datum waarop ik niet kan.

Gelukkig kwam er vorige week het bericht dat we misschien worden toegelaten tot de 24-uurs race op Zandvoort. Daar zie ik eigenlijk wel een uitdaging in, maar dan wel met een aantal mensen. Alleen 24 uur fietsen in een Quest lijkt me niet zo gezond. Vorig jaar ben ik het IJsselmeer rond gefietst in iets onder de 10 uur en dat was eigenlijk mooi zat.

Dus mochten er mensen zijn die ook zin hebben om mee te willen doen in Zandvoort, maar niet alleen. Laat het even weten, misschien kunnen we dan wel een team gaan vormen.

Verder wacht ik in spanning op de levering van de nieuwe Quest. Het kijken in het orderboek van Velomobiel.nl ben ik maar mee gestopt. Ik begon op plaats 20, heb ondertussen al op plaats 25 gestaan en inmiddels ben ik nummer 18 in de rij. Ik hou het voorlopig maar op april/mei.

Maandagbericht

Vandaag, is de grens van 40.000km gepasseerd en dat in 35 maanden tijd.

Gemiddeld zo’n 1.150 kilometer per maand.

Een foto volgt bij 40,075km, want dan ben je officieel de wereld rond.

Afgelopen weekend de Quest weer van voldoende lucht in de banden voorzien en een aantal punten voorzien van olie, veerpoten en ketting. Vanmorgen vloog het er weer overheen langs het Amsterdam-Rijnkanaal. Alleen de laatste 4 kilometer moesten wat rustiger aan, want daar lagen veel takken op het fietspad na de storm van afgelopen weekend. Het laatste stuk langs de Gaasp (Driemond – Diemen) liet ik me gek maken door een auto die achter mij reed, passeren gaat hier niet. Het gas er dus maar op en tegen de 50 richting Diemen geraasd. Terug naar huis ging het allemaal wat minder prettig, regen en de wind vol op de kop drukte de snelheid tot rond de 40.

Vrijdag 24 januari, heb ik op het slechtste fietspad in de provincie Utrecht gereden, wat een drama.

Voor een boodschap moest ik in Hilversum zijn en vandaar ben ik via Hollandse Rading en Maartensdijk richting Utrecht gereden. Het fietspad dat langs deze weg (N417) loopt is slecht en gevaarlijk. Ik telde 7 verschillende soorten wegbedekking, van klinkers tot superglad asfalt. Het gevaar zit hem vooral in de meer dan honderd uitritten van woningen die pal aan het fietspad liggen en verscholen liggen achter hoge heggen. Hierdoor ben je als ligfietser compleet onzichtbaar. Als je in de buurt bent, mijdt dan deze weg.

Wat een week

De eerste volle week van januari zit er weer op. 4 keer met de fiets heen en weer geweest naar Duivendrecht (450 kilometer), dus de oliebollen zijn er weer af getrapt.

Het was wel een week met een paar spannende momenten, die mij hebben doen besluiten om op de nieuwe Quest extra steunpunten te laten zetten voor meer verlichting in deze donkere dagen.

Het begon al op maandagmorgen om 5:50. Bij het uitrijden van Nieuwegein nam ik een scherpe bocht naar rechts en daar lagen ze dan. Na de bocht lagen er 5 kerstbomen op me te wachten. Kennelijk een paar grapjassen die het teveel moeite vinden om hun troep op te ruimen. Door half door de berm te sturen kon ik mijn weg vervolgen.

Woensdagmorgen was de schrik nog iets groter. Ik reed langs het Amsterdam Rijnkanaal ter hoogte van Utrecht en er kwam mij een brommer/snorfiets tegemoet. Ik ben niet misselijk van een beetje doortrappen en de teller stond boven de 40. De lichten van de brommer waren verblindend, maar ik houd de berm in de gaten en rij gewoon verder. Echter toen de brommer mij passeerde bleek de man zijn hond aan het uitlaten te zijn. Het beest had ik nooit gezien en passeerde mij aan de linkerzijde door de berm. Ineens schoot de hond voorbij en mijn hartslag ging een beetje omhoog kan ik vertellen. Reden voor mij dus om meer verlichting aan te gaan brengen. (Let there be light)

Verder was het een week met veel wind. Heen steeds de wind mee en terug kon ik vol aan de bak.
De terugweg kon wel steeds met korte mouwen worden gereden, dat is dan weer een voordeel van dit weer. Nog een week of 8 te gaan en dan zal het ook 's ochtends weer wat lichter gaan worden, ik ben er onderhand wel aan toe.

2013

Het jaar 2013 zit er weer op. Gisteren even de balans opgemaakt wat ik als fietsforens heb weggereden. De teller stopte op 38.919 kilometer, wat inhoud dat ik afgelopen jaar 13,800 km heb gereden. Door het missen van de OBT, de weerverwachting (lees: wind) was mij te slecht om naar Tilburg te fietsen heb ik de 14,000 niet gehaald.

Niet getreurd natuurlijk, want zo heb ik voor 2014 weer een mooie uitdaging. Die kilometers zal ik niet meer allemaal maken in de Q470, die ga ik over een maand of drie naar Dronten brengen. Ik zal dan terug fietsen in de Q???, het enige dat ik weet is dat de kleur blauw is en de Quest van carbon zal zijn. Nadeel van de kleurwissel is dat ik nu mijn racekap ook van een andere kleur moet gaan voorzien, die is nu geel en zal blauw, zwart of wit moeten gaan worden. ik zal eens rond gaan kijken of ik een goede spuiter kan vinden, maar misschien weten jullie ook wel iemand. Suggesties zijn dus welkom.

Verder staat voor dit jaar de 1-uurs race op het programma, eens kijken hoe ver ik kan komen. Ook een rit naar Ameland zet ik alvast op de agenda.

Ik wens jullie allemaal een gezond en sportief 2014.